По трагедијата, Ректоратот во Белград стана сцена на сила и заплашување

По трагедијата, Ректоратот стана сцена на сила и заплашување, откако српската криминалистичка полиција на 31 март влезе во зградата на Универзитетот во Белград во рамки на истрагата за смртта на 25-годишна студентка на Филозофскиот факултет. Обвинителството тврдеше дека барало снимки и докази што можат да помогнат во предистражната постапка, но на терен случајот брзо прерасна од истрага во нов судир меѓу државата и академската заедница.

Според Управата на Филозофскиот факултет, припадници на УКП влегле без знаење и одобрение од деканот и неосновано ги држеле „заробени“ вработените и студентите во просториите, при што им било оневозможено слободно движење и комуникација по телефон. Инсајдер дополнително пренесе сведоштва дека на луѓето во зградата им бил проверуван идентитетот, а дел од нив тврделе дека им биле и фотографирани документите. Универзитетот во Белград оцени дека трагичниот настан се злоупотребува за политичка манипулација, таблоидна кампања и незаконски притисок врз универзитетот и неговите членки.

Во исто време, полицијата и власта испратија поинаква верзија. Директорот на полицијата изјави дека во Ректоратот биле пронајдени петарди, спрејови, радиостаници, гас-маски, медицински средства и рисивери од надзорните камери, додека министерот за просвета Дејан Вук Станковиќ порача дека во истражните дејства не гледа никакво заплашување. Но студентската работна единица за прва помош возврати дека запленетите игли, браунили, завоен материјал и мотороли служеле за обезбедување прва помош на поголеми собири и прошетки, а не за нешто незаконско.

Во Белград повеќе не се судрија само две верзии за една истрага, туку две претстави за тоа што е универзитетот. За државата, Ректоратот стана место за полициска интервенција и прибирање материјал. За професорите, студентите и дел од независните медиуми, истиот тој простор стана доказ дека трагедијата се претвора во алатка за притисок врз автономијата. И кога една истрага ќе почне да личи на демонстрација на сила, тогаш прашањето веќе не е само што се случило, туку и зошто државата избрала тоа да го покаже токму вака.