Турската полиција влезе во седиштето на главната опозициска Републиканска народна партија – ЧХП во Анкара, по судската одлука со која беше поништено партиското гласање од 2023 година и беше отстранет лидерот Озгур Озел. Интервенцијата уследи по неколкудневен застој во партиското седиште, каде што поддржувачи и функционери на ЧХП го блокираа влезот во знак на отпор кон одлуката.
Според извештаите на меѓународните агенции, полицијата употребила солзавец и гумени куршуми за да ги отстрани присутните во зградата. Озел, кој беше избран за претседател на партијата во ноември 2023 година, беше меѓу лицата во седиштето пред да го напушти објектот и да поведе марш кон турскиот парламент.
Судската одлука, донесена на 21 мај, го поништи конгресот на ЧХП од 2023 година, со образложение дека постоеле неправилности во изборниот процес. Со неа беше вратен поранешниот лидер Кемал Киличдароглу, кој ја водеше партијата пред Озел и беше противкандидат на Реџеп Таип Ердоган на претседателските избори во 2023 година.
Опозицијата ја оспорува одлуката и тврди дека станува збор за политички мотивиран притисок врз најголемата опозициска партија во земјата. Турските власти, пак, инсистираат дека судството работи независно и дека полициската интервенција била извршување на судска одлука.
Хјуман рајтс воч оцени дека отстранувањето на Озел и раководството на ЧХП е дел од поширок обид за потиснување на главната политичка опозиција во Турција. Организацијата предупредува дека ваквите потези ги загрозуваат политичките права и демократскиот процес во земјата.
Кризата во ЧХП доаѓа по локалните избори во 2024 година, на кои партијата постигна значителен успех и освои важни општини, меѓу кои и Истанбул и Анкара. Во меѓувреме, повеќе опозициски функционери се соочуваат со судски постапки, а поранешниот градоначалник на Истанбул, Екрем Имамоглу, останува една од централните фигури во судирот меѓу власта и опозицијата.
Настаните во Анкара ја продлабочуваат политичката нестабилност во Турција и отвораат нова фаза во односите меѓу власта, судството и опозицијата. За ЧХП, ова е институционална битка за легитимитетот на партиското раководство. За Турција, случајот станува тест за политичкиот плурализам и за условите во кои земјата ќе влезе во следниот изборен циклус.
