Онколози во Битола повторно ќе вршат прегледи откако клиничката болница преку објава информираше дека е надминат прекинот поради кој пациентите од Пелагонија повеќе од еден месец повторно патуваа во Скопје за терапија и контроли. Во објавата се наведува дека визитинг-онколозите од Скопје продолжуваат со редовни прегледи и дека веќе се отворени и закажани термини за февруари.
Темата се отвори откако пациентите и пациентските здруженија јавно реагираа дека дисперзијата на онколошките услуги, која треба да значи терапија и следење поблиску до местото на живеење, престанала по само неколку месеци работа. Одделението во Битола, според медиумските извештаи, функционирало од летото до крајот на годината, а потоа пациентите повторно биле пренасочени кон Скопје, со дополнителен физички напор, финансиски трошок и здравствен ризик.
Во изјави пренесени во повеќе медиуми, од здружението „Хема-онко“ посочуваат дека пациентите имале добар одѕив и дека прекинот личи на проблем со организацијата и финансирањето на моделот – дали и како се надоместува патувањето и ангажманот на докторите што доаѓаат од Скопје. Во истиот контекст, директорот на Фондот за здравствено осигурување, Сашо Клековски, ја поврза блокадата со истек на годишен договор и ја опиша како административен проблем што треба да се реши, со најави дека третманот, кога дијагнозата е веќе поставена, треба да се приближува до пациентите каде што има кадар и инфраструктура.
Прашањето за Битола е само една слика од пошироката приказна за децентрализација во здравството: на хартија, дисперзијата треба да го намали притисокот врз клиниките во главниот град и да ги скрати патувањата; во пракса, таа зависи од договори, логистика, набавки и јасна координација меѓу институции што често се движат со различно темпо. Во такви услови, секој прекин, дури и „административен“, кај онколошките пациенти се претвора во кризен ден: терапијата и контролите не трпат празнини, а системот не смее да си дозволи да работи во циклуси „отворено–затворено“, зависно од потпис и процедура.