Народна кујна во Скопје, според анализата на ПРИЗМА, денес сè помалку личи на место каде што најсиромашните добиваат достоинствен топол ручек, а сè повеќе на систем во кој државата плаќа скап оброк што често стигнува ладен, нецелосен и се дели директно на улица. Во текстот се наведува дека за 978 оброци што се разнесуваат до девет пункта низ главниот град, државата плаќа по 239 денари за секој оброк, иако тендерот предвидува готвена храна во текот на неделата и ланч-пакети во петок за викендот.
Посетите на пунктовите и увидот во тендерската документација покажуваат сериозен јаз меѓу тоа што е договорено и тоа што реално го добиваат граѓаните во социјален ризик. Наместо пристоен топол оброк, храната се дели од комбе, на тротоар или пред руинирани објекти, а во дел од случаите има и отстапувања од менито. Според Призма, токму тоа ја претвора народната кујна од социјална услуга во гола распределба на храна, без услови што би одговарале на самата цел на програмата.
Особено тежок е делот што покажува колку скапо се плаќа систем со толку слаб ефект. Призма наведува дека ист оброк во Тетово чини 105 денари, додека во Куманово годинава цената достигнува 313 денари. Дополнително, ослич со ориз и леб, купен истиот ден од продавница за готвена храна на фирмата што ги подготвува и овие оброци, чинел 109 денари, без салата. Така, според анализата, не станува збор само за сиромашен оброк, туку и за сериозно прашање дали јавните пари се трошат рационално.
Призма потсетува и дека до склучувањето на договорот минале седум и пол месеци, со два поништени тендери и шест жалби, период во кој дел од корисниците останале без овој оброк со месеци. Иако Министерството за социјална политика тврди дека секојдневно го контролира спроведувањето и дека нема утврдени нерегуларности, сликата од терен што ја објавува Призма остава впечаток на систем што формално постои, но суштински не ја исполнува својата најважна задача.
ИЗВОР: ПРИЗМА
