Психичко насилство: Контролата почнува таму каде што завршува слободата

Психичкото насилство не почнува со удар. Почнува многу порано, во моментот кога љубовта почнува да се претвора во услов, а блискоста во контрола. Токму тоа е централната порака од интервјуто со Ивана Белчева, која предупредува дека првите знаци најчесто се игнорираат затоа што не изгледаат драматично, но со време стануваат темел на однос во кој едниот човек веќе не е слободен.

Како што вели Белчева, „веќе на вториот состанок имаме црвено знаме“ ако некој почне да ви поставува услови со кого смеете да се дружите и како треба да се однесувате. За неа, токму тука почнува контролата: кога партнерот не ве прифаќа како личност што има свои пријатели, свој свет и свои избори, туку се обидува да ве оттурне од сигурната средина и да ви ја стесни слободата. Тоа не е грижа, туку почеток на психичко насилство.

Белчева многу јасно ја отвора и темата на условената љубов. „Ќе те сакам ако ослабиш. Ќе те сакам ако заработуваш повеќе. Ќе те сакам ако не се дружиш со некого“, вели таа, објаснувајќи дека таквите реченици не се израз на љубов, туку форма на притисок. Љубовта, според неа, не смее да доаѓа со услови, страв и уцени. Во здрав однос човекот треба да се чувствува мирно, а не постојано да внимава дали ќе биде прифатен само ако се промени по туѓа мерка.

Во интервјуто Белчева ја сведува целата дилема на едно едноставно, но силно прашање: дали сте слободни. Ако не можете без страв да излезете, да се видите со пријатели, да кажете што мислите или да го живеете својот ден без одобрување од партнерот, тогаш тоа не е љубовен однос, туку надзор. Како што вели таа, кога сте цело време под некаков притисок и чувство дека мора да се пријавувате, објаснувате и оправдувате, тогаш веќе живеете во рамка на контрола.

Особено важно во нејзината порака е тоа што контролата не мора секогаш да биде гласна. Таа може да биде тивка, постепена и спакувана како љубомора, грижа или посветеност. Но суштината е иста: човекот полека останува без простор за себе. Затоа Белчева предупредува дека и размената на лозинки, следењето на телефони, проверувањето на профили и барањето постојан увид во туѓиот живот не се доказ за љубов, туку за недоверба и доминација.

Најсилната поента од интервјуто е дека љубовта не смее да ве прави помали, потивки и поисплашени. Ако еден однос ви ја одзема слободата, ви ги сече врските со луѓето што ви се блиски и ве тера постојано да живеете под услов, тогаш тоа не е љубов. Тоа е контрола. А контролата, како што предупредува Белчева, е местото каде психичкото насилство најчесто и почнува.

Прочитајте го интервјуто и погледнете го видеото ако и вие сте жртва на психичко насилство