Skip to content
Денешните пратенички прашања во Собранието на 26 февруари 2026 година поминаа во остар судир меѓу опозицијата и Владата, со фокус на безбедносни пропусти, политички именувања, борба против организиран криминал и спорни теми од правосудството и јазичните политики. Опозицијата инсистираше на конкретни одговори за случаи што, според неа, ја рушат довербата во институциите, додека власта возврати со контранаратив дека токму сега се отвора одговорност за пропустите и „мрежите“ од минатото.
Најсилниот фронт се отвори во дуелот меѓу претседателот на СДСМ Венко Филипче и премиерот Христијан Мицкоски. Филипче постави прашање за назначувањето на Душан Адамовиќ за почесен конзул во Србија, наведувајќи дека јавноста треба да знае кои критериуми биле применети и дали безбедносните проверки ги покриваат контроверзиите што ги изнесува опозицијата. Во рамки на прашањето, Филипче тврдеше дека има јавни објави и појавувања што бараат дополнително разјаснување и побара одговор дали премиерот има лична релација со именуваниот. Мицкоски одговори кратко, насочувајќи го Филипче да праша поранешен министер за правда од владата на СДСМ, без да навлезе во суштинските дилеми што беа поставени.
Во истиот настап, опозицијата ја отвори и темата за шверц и безбедност на границите, со прашања како е возможно големи количини дрога да минуваат низ државата и кои институционални пропусти стојат зад тоа. Филипче во репликите тврдеше дека премиерот избегнува прецизни одговори и дека власта се брани со политички спинови, наместо со факти и одговорност. Тој дополнително посочи на фотографии и релации што, според него, мора да бидат објаснети од власта, бидејќи ја засегаат јавната доверба.
Владата, пак, ја постави рамката на „раздолжување“ со криминалните и регулаторните наследства. Мицкоски, одговарајќи на прашања поврзани со концесиите и лиценците за канабис, тврдеше дека контролите траат подолго време и дека веќе се одземени шест лиценци, со најави за дополнителни одземања. Тој ја пренасочи дебатата кон претходните политики, оценувајќи дека опозицијата реагира затоа што „доаѓа време на одговорност“, при што посочи и тврдења за поврзаности меѓу случај со заплена и лица блиски до поранешни функционери, нагласувајќи дека дел од деталите не може јавно да ги соопшти поради истрага.
Втората голема тема што ја обележа седницата беше враќањето на Артан Груби и обвинувањата за можен политички договор. На пратеничко прашање дали постоел договор прво да биде „пуштен да избега“, а потоа да се врати, Мицкоски одговори дека нема логика да се договара со луѓе кои, според него, сакале да го видат неговиот политички, па и човечки крај. Со тоа, власта се обиде да ја затвори тезата за договор, претворајќи ја во прашање на политички мотиви и конфликт од минатото, додека опозицијата ја задржа линијата дека јавноста заслужува проверливи одговори за тоа како се движел предметот и кој носи одговорност.
Пратеничките прашања отворија и чувствителна расправа за правосудниот испит и јазиците. Пратеничката Дијана Тоска го обвини министерот за правда Игор Филков дека не дозволува полагање на правосудниот испит на албански јазик и дека со тоа се кршат уставни и законски принципи, притоа критикувајќи ги и владејачките партнери за молк. Филков возврати дека, според неговото толкување, законот не дозволува полагање на испитот на друг јазик освен на македонски, бидејќи се работи за стручен испит, а не управна постапка, и дека институциите треба да постапуваат во рамките на важечките правила. Тоска одговорот го оцени како незадоволителен и најави продолжување на притисокот.
Во делот за безбедноста, министерот Панче Тошковски одговараше на прашања за постапувањето на МВР и посочи дека полицијата делува неселективно и еднакво кон сите етникуми и навивачки групи, нагласувајќи дека кривична постапка се води против секој за кого има докази. Со тоа, власта ја затвори оваа точка со порака дека институциите постапуваат „по доказ“, додека од другата страна остана впечаток дека дел од прашањата се користат за политичко позиционирање, а не за чисто институционална проверка.
Целиот ден, доминантна остана истата динамика: опозицијата настапи со прашања што бараат именувана одговорност, рокови и објаснувања за конкретни случаи, додека власта одговараше со теза за расчистување со „старите шеми“, истраги што се во тек и политички контраобвинувања. Резултатот е седница што повеќе ја засили поларизацијата отколку што донесе финални одговори, но јасно ги исцрта линиите на судир за следните недели: безбедност и криминал, кадровски избори, правосудство и јазични политики.