Skip to content
Одземањето на предметите од Ристоска отвори нов, потежок проблем од самата кадровска одлука: дали обвинителството сега испраќа порака дека чувствителните случаи против ВМРО-ДПМНЕ повеќе нема да ги води обвинителката што со години ги застапуваше, туку ќе се распределуваат по нова логика што доаѓа веднаш по одлуката на Советот на јавни обвинители дека врз неа немало политички притисок. Во ваков распоред на настани, правното образложение можеби постои, но политичката сенка станува преголема за да се игнорира.
Како што објави СДК, новиот државен јавен обвинител Ненад Савески најавил дека веќе нема да има „овластувања“ и дека секој обвинител ќе води предмети во обвинителството каде што зема плата. Токму таа формулација звучи административно чисто, но политички е експлозивна, бидејќи се однесува на предмети што директно ја засегаат владејачката партија. Според СДК, ако ѝ биде одземен предметот „Талир 2“, кој е во завршна фаза, тоа може да предизвика дополнително одолговлекување и ризик за застарување.
Проблемот не е само во тоа кој формално ќе го води предметот, туку во впечатокот дека системот ја оттурнува обвинителката токму кога процесите стануваат најчувствителни. Ден претходно, Советот ја отфрли иницијативата на Ленче Ристоска, иако таа тврдеше дека е изложена на политички напади и притисоци поради предметите против ВМРО-ДПМНЕ. А уште пред изборот на Савески, Призма предупреди дека токму „Талир 1“ и „Талир 2“ ќе бидат неговиот прв голем тест, бидејќи треба да одлучува за обвинителка што ја гони партијата која го изгласа.
Савески јавно рече дека нема да прави приоритети и дека секој предмет има еднакво значење. Но кога првиот голем потег околу еднаквоста се врзува токму за најполитизираниот случај, тогаш проблемот веќе не е само правосуден, туку и јавен: не дали постапката е дозволена, туку дали институцијата свесно произведува недоверба во сопствената независност.