Роби Вилијамс денес, на 13 февруари 2026 година, полни 52 години, а зад себе има кариера што почна драматично рано: на само 16 години влезе во составот Take That и за кратко време стана едно од најпрепознатливите лица на британскиот поп, со цена што, подоцна, и самиот ја опишуваше како судир меѓу славата и личната стабилност.
Во 1990 година, како најмлад член на бендот, Вилијамс влезе во машинеријата на тинејџерската поп-индустрија, со настапи, турнеи и медиумски притисок што не трпат пауза. По неколку години, во 1995 ја напушти групата, а во јавноста тогаш се наметнаа две паралелни приказни: една за креативни несогласувања и внатрешни тензии, и друга за лични проблеми и зависности што ја забрзаа разделбата.
Соло-патеката ја почна со внимателно градење нов идентитет, а пресвртната точка дојде со албумот Life Thru a Lens и песната „Angels“, по која Вилијамс од „момче од бој-бенд“ прерасна во артист со сопствена публика и препознатлив стил. Во годините што следеа, низ хитови и големи турнеи, тој ја зацврсти позицијата на глобална ѕвезда, а продажбата се проценува на повеќе од 75 милиони изданија ширум светот.
Во исто време, бројките не се единствената мерка за неговиот феномен. Вилијамс е меѓу најнаградени британски изведувачи, со рекордни 18 BRIT Awards, а во неговата биографија стои и влез во Гинисовата книга со 1,6 милиони продадени билети за турнеја во само 24 часа, што долго време се цитира како пример за масовна популарност на „старата школа“, пред доминацијата на стриминг-епохата.
Неговата кариера остана препознатлива и по искреноста со која зборува за темните страни на славата: анксиозност, депресија, зависности и притисокот на очекувањата. Токму тој контраст меѓу сценскиот „шоу-мен“ и јавната исповедност го одржа Вилијамс релевантен и по три и пол децении, во индустрија што брзо ги троши своите ѕвезди.