Skip to content
Администрацијата во Вашингтон подготвува издавање општа дозвола што би укинала дел од санкциите врз енергетскиот сектор на Венецуела, со што се најавува значаен пресврт – од политика на поединечни изземања кон поширока рамка која би им овозможила на нафтените компании полесен влез и работа во земјата.
Овој потег доаѓа по драматичните настани од почетокот на јануари, кога, според меѓународните извештаи, венецуелскиот претседател Николас Мадуро беше заробен во американска воена операција, а функцијата привремено ја презеде Делси Родригез. Паралелно со тоа, се спомнува и договор за испорака на нафта, како и процени за инвестиции што би можеле да достигнат десетици милијарди долари во наредната деценија – но со јасна напомена дека венецуелската инфраструктура е застарена и бара масовни вложувања.
Во пракса, интересот од компаниите веќе е висок. Меѓу субјектите што се спомнуваат како потенцијални корисници на олеснувањата се „Шеврон“, „Репсол“, „ЕНИ“, индиската „Релајанс Индастрис“, како и трговските куќи „Витол“ и „Трафигура“. Дел од проблемот, според изворите, бил во тоа што големиот број поединечни барања до американската влада ја забавувал реализацијата на плановите за инвестиции и извоз – токму затоа се разгледува „општа дозвола“ како побрз механизам.
Формално, ваквите дозволи се дел од алатките на американското Министерство за финансии преку OFAC, кое со општи лиценци може да овласти активности што инаку би биле забранети под санкцискиот режим.
Што може да значи ова за светските пазари? Потенцијално, поголем извоз од Венецуела би можел да влијае врз понудата, но брзината на ефектот ќе зависи од капацитетите на ПДВСА, стабилноста на снабдувањето со електрична енергија и темпото на ремонти на инфраструктурата. За земји како Македонија, индиректниот ефект најчесто доаѓа преку цената на суровата нафта и дериватите – но во вакви геополитички услови, пазарот реагира не само на барели, туку и на ризик.