Skip to content
Пет тона марихуана запленети во Србија, складирани во село Конјух кај Крушевац, отворија нова политичка линија во Скопје: СДСМ тврди дека дрогата „дошла од Македонија“ и бара одговорност за тоа како толкава количина поминала преку граница без да биде запрена.
Поводот не е само партиска реторика. Српското обвинителство за организован криминал, според медиумски пренос, наведува дека групата „од почетокот на јануари 2026“ на територија на Северна Македонија набавила пет тона марихуана и дека дрогата била пренесувана преку граница до складиште во Србија. Во истите информации се посочува и дека еден од осомничените е косопственик на фирма во Скопје регистрирана за производство и преработка на медицински канабис — детал што дополнително ја подгрева дилемата дали случајот има врска со „сиви зони“ меѓу легалната индустрија и криминалните канали.
Од српска страна, Ивица Дачиќ соопшти дека заплената е рекордна и дека при рацијата се најдени и автоматски пушки и противтенковски рачен фрлач, додека истрагата треба да го утврди потеклото на дрогата. Тоа е важна нијанса: едно е политичка теза, друго е што официјалната истрага во Србија веќе изнесува конкретна траса — набавка во Северна Македонија, транспорт преку граница, складирање кај Крушевац и подготовка за пласман.
Токму тука СДСМ ја отвора најнезгодната тема за домашните институции: ако пет тона поминале, тогаш прашањето не е „кој видел“, туку колку нивоа морале да не видат. Во соопштението се инсистира дека вакво количество е „невозможно“ без поддршка или барем толеранција од структури во власта и институциите, и се бара одговор: кој дозволил преку македонската граница да мине огромна количина дрога и зошто Христијан Мицкоски молчи.
Во истото соопштение СДСМ ја шири политичката рамка со уште две алузии: за фотографии на Мицкоски со лице означено со иницијали, уапсено во случај со дрога и оружје, и за „Sky“ преписки во регионот во кои се споменува „шефот Оскар“. Тоа се тврдења што, ако не се поткрепат со јасни документи и институционални постапки, лесно се претвораат во пропаганден шум — но во момент кога српските истражни органи веќе јавно зборуваат за набавка во Северна Македонија, шумот добива поинаква тежина: се отвора ризик Македонија повторно да биде означена како слаб линк на регионалната безбедност.
СДСМ дополнително го врзува случајот со пораката дека САД го засилуваат фокусот на корупцијата и организираниот криминал на Западен Балкан преку законодавни иницијативи во Конгресот — аргумент дека „надвор“ ќе притиска, дури и кога „внатре“ се молчи. Во практична смисла, ова е сигнал дека секоја ваква афера не е само полициски предмет, туку потенцијален дипломатски проблем: прашање на доверба, соработка и репутација.
Останува клучната празнина: што точно ќе направат македонските институции. Дали ќе има проверка на граничните премини и царинските процедури во периодот што го наведуваат српските органи, дали ќе се отвори линија за можни врски со домашни фирми и лиценци во индустријата за медицински канабис, и дали Владата ќе одговори со факти наместо со политички тишини. Додека тоа не се случи, „пет тона“ остануваат бројка што ја јаде довербата — и дома и надвор.