Skip to content
Институционалниот одговор на семејното насилство мора да биде темелно ревидиран со цел да се обезбеди навремена заштита на жртвите, наместо слепото следење на бирократските процедури. Салајдин Сељами упати сериозен апел до сите надлежни органи, нагласувајќи дека државата не смее да чека официјална пријава во ситуации каде што постојат јасни индиции за загрозување на човечкиот живот. Според неговите согледувања, досегашната практика на пасивност и недостиг на координација честопати доведува до трагични исходи кои можеле да бидат спречени со поажурен пристап.
Процесот на заштита не смее да се претвори во административен лавиринт во кој жртвата го губи трпението или надежта за спас. Сељами укажува на клучната улога на полицијата, центрите за социјална работа и обвинителството, кои треба да дејствуваат синхронизирано и без непотребни одложувања. Тој потенцира дека стравот од насилниците честопати е причината поради која насилството не се пријавува веднаш, па затоа институциите се тие што мора да покажат поголема проактивност и храброст во препознавањето на ризиците на терен.
За да се постигне вистинска промена, неопходна е и длабока едукација на професионалниот кадар кој прв стапува во контакт со жртвите. Елиминирањето на предрасудите и градењето на систем заснован на емпатија и брза реакција се столбовите на кои треба да почива новиот пристап кон овој горлив социјален проблем. Само со ваква суштинска трансформација, институциите ќе можат вистински да ја исполнат својата улога на заштитници на граѓаните, испраќајќи порака дека насилството нема да биде толерирано под никакви околности.