Скопје си враќа едно од своите култни места, проработе Лотос во Парк

Фонтаната „Лотос“ на влезот во Градскиот парк повторно е пуштена во функција по целосната реконструкција, со што едно од најпрепознатливите скопски катчиња повторно се враќа во градскиот живот. Обновата опфати санација на самата фонтана, уредување на просторот околу неа, поставување нова урбана опрема и модерно осветлување, по неколкугодишна запуштеност на локацијата.

За Скопје, ова не е обична комунална вест. „Лотос“ со децении е едно од оние места што го надраснуваат урбаниот инвентар и стануваат дел од градската меморија. Таму почнува Градскиот парк, таму се закажувале средби, се правеле фотографии и се создавале спомени, па затоа и обновата на фонтаната има поголема симболична тежина од едно стандардно уредување на јавен простор. Тоа го покажуваат и најавите од јануари, кога реконструкцијата беше претставена како враќање на еден од симболите на градот.

Фонтаната не е нов урбан детал, туку дело со јасно место во архитектонската историја на Скопје. Според достапната документација, „Лотос“ е проектирана од архитектката Мирјана Милановиќ-Волинец и е пуштена во употреба во 1971 година, како завршен акцент на просторот кај влезот во Градскиот парк. Нејзината форма е замислена како цвет на лотос што излегува од земјата, со водена кореографија и светлосен ефект што уште тогаш ја правеле технолошки и визуелно впечатлива.

Токму затоа обновата отвора и пошироко прашање: дали Скопје конечно почнува да ги враќа своите препознатливи места, наместо да ги остава да стареат до непрепознатливост. „Лотос“ е мал, но јасен пример колку брзо еден градски белег може повторно да стане жив кога ќе се вложи во него. А кога станува збор за место што со децении било еден од визуелните потписи на Скопје, враќањето на водата и светлото значи и враќање на дел од градскиот идентитет.