Србија сака да се приклучи на ЕУ, изјави српскиот претседател Александар Вучиќ во интервју за германскиот весник „Зидојче цајтунг“, објавено денеска, при што порача дека Белград сериозно сака да го засили патот кон Унијата и дека во наредните денови се очекуваат препораки од ЕУ што Србија ќе ги прифати. Во исто време, Вучиќ оцени дека полноправното членство не е блиска перспектива и затоа се залага за модел на „Европа со различни брзини“.
Во интервјуто, Вучиќ вели дека таков пристап би ѝ овозможил на Србија политички и економски да стане дел од европскиот простор и без полно членство, односно без право на глас, вето и свој комесар. Тој го поврзува овој став со идејата за заеднички пазар и Европа без граници, а како сојузник во таа визија го споменува и албанскиот премиер Еди Рама.
На прашањето дали Србија сака да ги користи придобивките од единствениот пазар и Шенген без посилен притисок за владеење на правото и демократизација, Вучиќ одговара дека таквиот притисок треба да остане. Со тоа, тој испраќа порака дека процесот на европска интеграција, според него, не треба да биде ослободен од политички и институционални услови, иако Белград очигледно бара пофлексибилен модел на приближување кон Унијата.
Интервјуто отвора и пошироки геополитички теми. Вучиќ тврди дека енергетските тешкотии во Србија почнале уште пред војната во Иран, кога, според него, поради американските санкции кон Русија морала да биде затворена рафинеријата во Панчево, што се одразило и врз економскиот раст. Тој истовремено наведува дека Србија има поддршка од Европската унија за развој на нова енергетска инфраструктура до 2035 година.
Во делот за односите со Москва, Вучиќ вели дека Русија традиционално била сигурен партнер во снабдувањето со гас, но додава дека српското раководство морало да ги штити националните интереси и дека Србија „не е ничија марионета“. Тој зборува и за можни промени во сопственичката структура поврзана со НИС, како и за критиките од руска страна поради српскиот извоз на муниција во трети земји, од каде што таа, според неговите зборови, посредно можела да заврши и во Украина.