Skip to content
Условите во касарните повторно станаа тема во јавноста на 9 февруари 2026 година, откако Министерството за одбрана соопшти дека регистрираните случаи на шуга кај новопримени професионални војници не потекнуваат од касарната „Алексо Демниевски Бауман“ во Велес, додека Независниот синдикат на професионални војници тврди дека токму лошите услови за живот и работа ја прават армијата ранлива на здравствени инциденти и одлив на кадар.
Во објаснувањето на Министерството се наведува дека шугата се пренесува преку контакт со заразено лице или преку предмети како постелнина и крпи што ги користело заразено лице. Ресорот апелира да не се злоупотребува поединечен случај за, како што велат, манипулација и нарушување на угледот на Армијата, и посочува дека пред приемот на новите војници биле уредени и дезинфицирани просториите, а биле обезбедени чисти и испрани постелнини и ќебиња.
Министерството и Армијата, според соопштението, презеле здравствени мерки преку Воено-медицинскиот центар: направен е стручен епидемиолошки надзор, испратени се на превентивен преглед сите што биле во контакт со заразените, а викендов била извршена целосна замена на постелнината и дезинфекција на спалните соби, ќебињата, перниците и душеците. Во истото соопштение се наведува и дека состојбата се следи континуирано, а по насоки на епидемиолог се преземаат дополнителни мерки; во еден од последните апдејти Министерството информира и дека се регистрирани четири лица на кои им е пропишана терапија.
Дел од медиумите посочуваат дека првично се работело за двајца новопримени професионални војници од класата што положила заклетва на 16 јануари, со организирани викенди дома за поголемиот дел од групата. Токму овој распоред, според ресорот, е уште една причина поради која не треба автоматски да се врзува потеклото на заразата со самата касарна, додека паралелно се бара „потеклото на заразата“ преку епидемиолошките постапки.
Синдикатот, пак, во оценките пренесени во дел од медиумите, ја оспорува тезата дека случајот е изолиран и тврди дека во дел од касарните се живее со влага и мувла, застарена и дотраена опрема, руинирани санитарии и недоволни хигиенски услови, што, според нив, создава средина во која инфекциите полесно се појавуваат. Во нивните пораки се провлекува и критика дека приоритетите се поместени кон набавки и формална модернизација, а основните услови за луѓето што ја носат униформата остануваат на втор план.
Министерството за одбрана, пак, наведува дека работи на подигање на стандардите и најавува дека за 2026 и 2027 година се предвидени 41,3 милиони денари за реконструкција и санација, како и средства за реновирање и тековно одржување. Прашањето што останува отворено по оваа јавна размена е дали јавноста ќе добие јасна динамика за зафатите по касарните, список на приоритетни објекти и транспарентна проверка на стандардите на терен, за да се види дали ветените инвестиции навистина ќе стигнат до спалните, санитарните јазли и секојдневните услови на професионалните војници.