Трамп и Иран повторно влегоа во фаза во која пораките за можен договор одат рамо до рамо со закани за продолжување на воените удари. Американскиот претседател на состанок на кабинетот во Вашингтон изјави дека и покрај, како што рече, речиси целосното уништување на иранските воени капацитети, дури и „еден процент“ преостаната закана во Ормускиот Теснец е неприфатлива. Во исто време, тој порача дека Техеран има шанса трајно да се откаже од нуклеарните амбиции и да влезе во нов пат, но и дека, ако тоа не се случи, нападите ќе продолжат.
Токму тука е и новиот пресврт: зад острата реторика веќе се движи и американска мировна рамка. Според Ројтерс и Еј-Пи, Вашингтон преку Пакистан му доставил на Иран предлог со 15 точки како основа за прекин на војната, а специјалниот пратеник Стив Виткоф потврдил дека таков список навистина е испратен. Според достапните информации, предлогот опфаќа нуклеарна програма, балистички ракети и режимот на пловидба низ Ормускиот Теснец, кој останува клучната точка што ја држи под тензија и енергијата и глобалната трговија.
Но Техеран не испраќа сигнал дека е подготвен лесно да прифати ваква рамка. Висок ирански функционер за Ројтерс оцени дека американскиот предлог е „едностран и неправеден“, додека иранскиот министер за надворешни работи Абас Аракчи изјави дека земјата го разгледува планот, но засега нема намера да влезе во преговори. Еј-Би-Си, пак, пренесе дека Трамп тврди оти Иран „моли“ за договор, но во ист настап и самиот признава дека не е сигурен дали Вашингтон воопшто сака да го склучи.
Затоа приказната веќе не е само дали ќе има договор, туку каков договор воопшто може да се роди додека војната трае, нафтата повторно се качува, а Ормускиот Теснец останува геополитичка закана за целиот свет. Наместо јасен мировен излез, засега се гледа модел во кој дипломатската понуда доаѓа под притисок на оружје, а секоја нова порака од Белата куќа истовремено личи и на покана за преговори и на предупредување за уште посилен удар.