Skip to content
Неколку часа пред најавената синдикална блокада пред Влада на Република Северна Македонија во Скопје, опозицијата ја отвори темата за користењето на владиниот авион и го спои луксузот на функционерите со секојдневниот притисок врз џебовите на работниците. Од партијата порачаа дека премиерот „со владиниот авион и со парите на граѓаните“ бил на одмор на Јадранско море, додека, според нив, извршната власт одбива да прифати минимална плата од 600 евра и кратела средства за земјоделците.
На прес-конференцијата, Богданка Кузеска ја опиша сликата како „срамна“ и ја постави во рамка на „власт опиена од луксуз“. Пораката беше директна: кога граѓаните „едвај врзуваат крај со крај“, неприфатливо е врвот на власта да демонстрира комодитет што се плаќа од јавни пари. Во настапот се повлече и споредба со Никола Груевски, како алузија на претходни случаи во кои јавноста реагираше на високи трошоци и луксузни набавки, со поента дека државата повторно гледа „исти навики, друго време“.
Во истата линија, Кузеска тврдеше дека „пола Влада“ се шетала со владиниот авион и како „главна дестинација“ ја наведе Будимпешта, пласирајќи политичка теза дека таму се одвиваат клучни партиски „консултации“. Потоа ја врза темата со она што се случува на улица: најавениот протест на работниците пред Владата, со барање за повисоки плати и „достоинствен живот“, како контрапункт на функционерскиот комфор.
Клучниот дел од прес-конференцијата, сепак, беа прашањата што останаа да висат без одговор од извршната власт: колку ги чинел граѓаните летот до морето, каква била намената на патувањето и дали најавите за набавка на нов владин авион се поврзани со потреби на државата или со комоција на функционерите. Во вакви ситуации, политичките поени се освојуваат лесно, но штетата по довербата е долгорочна: јавноста не бара спектакл, туку документирана сметка – каде, кога, зошто и колку.
Во меѓувреме, протестот пред Владата е најавен за 11:00 часот, а полицијата информира за можни пренасочувања на сообраќајот во центарот, што дополнително ја засилува чувствителноста на денот. Барањата на синдикатите се насочени кон минимална плата од 600 евра и раст на останатите плати, во услови кога преговорите меѓу Владата и работодавачите тапкаат во место. Токму затоа, обвинувањето за „владин авион на море“ не е само епизода за протокол и стил, туку дел од поширока расправија: што е приоритет во криза на животен стандард – јавна скромност и отчетност или демонстрација на моќ што ја плаќаат сите.