Skip to content
Растот на цената на златото повторно го врати благородниот метал во улога на „сигурно засолниште“, а објаснувањето е прилично јасно: геополитичка нестабилност, очекувања околу каматните стапки и засилена побарувачка – и од инвеститори и од централни банки. Кога конфликтите и безбедносните ризици се множат, капиталот традиционално бара прибежиште; кога каматите стагнираат или се очекува нивно намалување, златото станува поатрактивно; кога институциите ги зголемуваат резервите, притисокот на побарувачката дополнително ја турка цената нагоре.
Паралелно со тоа, руската влада донесе мерка што ги враќа енергенсите во центарот на вниманието: привремена забрана за извоз на бензин, дизел и други горива до 31 јули 2026 година, потпишана од премиерот Михаил Мишустин. Официјалното образложение е „стабилност на домашниот пазар“, а во истата информација се наведува и исклучок – забраната за извоз на моторен бензин да не важи за директни производители, за да не се создаде притисок врз производствените капацитети.
Кога ги ставиш овие две вести една до друга, добиваш прилично прецизна слика за моментот: пазарите бараат заштита од ризик, а државите прибегнуваат кон рестрикции за да го контролираат домашниот шок. За мали и увозно зависни економии, ваквите потези обично значат повисока неизвесност: горивото е чувствителна ставка, а златото често расте токму кога довербата во стабилни прогнози паѓа. Тоа не е „пророштво“ за криза, туку класичен индикатор дека глобалната температура е покачена – и дека цените и понатаму ќе реагираат на политика и на геополитика, исто колку и на економија.