Случајот со полицаец кој за година и пол сменил четири матични лекари за да продолжи да отвора боледувања ја отвори најчувствителната слабост на здравствениот систем: државата има право да плаќа отсуство од работа, но нема доволно силен механизам навреме да утврди кога тоа право се претвора во злоупотреба. Контролите што ги побарало МВР покажале дека во втората половина на 2025 година само 80 здравствено осигурени лица од полицијата искористиле 514 боледувања, а кај 29 од нив биле утврдени неправилности.
Од тие 514 боледувања, дури 100 биле оценети како неуредно издадени. Кај истите 29 лица биле евидентирани 236 боледувања, што покажува дека проблемот не е во изолиран пропуст, туку во повторлив образец. Најдраматичниот пример, според контролите, е лице кое сменило четири матични лекари во период од околу година и пол, откако претходните повеќе не сакале да му отвораат нови боледувања.
Овој случај не зборува само за еден полицаец, туку за систем што сѐ уште работи со дупки меѓу институциите. Фондот за здравствено осигурување јавно посочува дека нема интегриран систем за следење на боледувањата и дека не може самостојно да врши контроли ако тоа не го побара работодавачот. Тоа практично значи дека злоупотребата може да трае, да се сели од еден лекар кај друг и да остане невидлива сѐ додека некоја институција формално не побара увид.
Проблемот не е нов. Уште во јануари директорот на Фондот, Сашо Клековски, најави ревизија на критериумите за боледување, признавајќи дека има значителен број злоупотреби и дека системот е истрошен од постојани контроли. Но мартовските бројки покажуваат дека ревизијата доаѓа во време кога штетата веќе не е само административна, туку и буџетска и институционална. Кога боледувањето станува алатка за бегање од работа, тогаш не се празни само фондот, туку и довербата во целиот систем.
