Кој зимски спорт е најбрз?

Кој зимски спорт е најбрз – ако се гледаат сите дисциплини на снег и мраз, одговорот е брзинското скијање, каде натпреварувачите редовно развиваат брзини над 120 милји на час, односно околу 195 километри на час, на стрмна и права патека подготвена за максимален „лет“ по снег. Иако е спектакуларно, брзинското скијање не е дел од редовната олимписка програма и се споменува како исклучок поради ризикот и историјата на сериозни инциденти.

Брзинското скијање е дисциплина што се темели на една цел: да се постигне највисока можна брзина со сила на гравитацијата. За тоа се користат покуси и специјализирани скии, аеродинамични кациги и тесни одела, додека трасата е дизајнирана така што да има што помалку „попречувања“ за телото и опремата. Токму таа комбинација на терен, опрема и техника го носи спортот на брзини што ретко ги достигнуваат други зимски дисциплини.

Ако, пак, прашањето се сведе на тоа што најбрзо се гледа на Зимските олимписки игри, сликата станува покомплицирана. Кај алпското скијање најбрза е дисциплината спуст, каде елитните скијачи најчесто се движат околу 80–90 милји на час (130–145 км/ч), а во одредени делови и над 100 милји на час (160 км/ч). Во „лизгачките“ спортови на ледена патека, луге традиционално се смета за најбрзо, со брзини околу 95 милји на час (приближно 150 км/ч), додека четвороседот во боб, побрз од двоседот, надминува 90 милји на час (над 145 км/ч). Скелетон, иако драматичен поради возењето со глава напред, вообичаено е побавен од луге и боб и најчесто е нешто над 80 милји на час (околу 130 км/ч).

Затоа, одговорот зависи од тоа дали се бара апсолутниот рекордер меѓу сите зимски спортови, каде брзинското скијање е пред другите, или се бара „најбрзото“ што најчесто се гледа на Олимпијада, каде луге, боб и спуст практично се во тесен врв според типичните достигнати брзини.