Трамп и иранската криза влегуваат во фаза во која Белата куќа сè потешко може да смета на автоматска поддршка од сојузниците, оценува BBC, додека европските престолнини одбиваат да влезат во поширока војна без јасен мандат, план и политичка цел. Наместо фронт што брзо би се построил зад Вашингтон, се појавува слика на воздржани партнери што повеќе зборуваат за деескалација, отколку за ново воено отворање на Ормускиот Теснец.
Во таа слика најјасно се издвојуваат Германија, Шпанија и Италија. Берлин, Мадрид и Рим одбиле да испратат воена поддршка за американската иницијатива околу Ормус, а германскиот канцелар Фридрих Мерц претходно предупреди дека не гледа јасен план за брз крај на војната. Тоа покажува дека проблемот за Трамп не е само во иранскиот отпор, туку и во ограничената подготвеност на Европа да ја преземе цената на конфликт што не го дефинирала самата.
Велика Британија е повнимателна, но ниту Лондон не нуди едноставен излез. Кир Стармер порача дека Британија работи со сојузници на план за повторно отворање на теснецот, но нагласи дека задачата не е едноставна. АП дополнително посочува дека обезбедувањето пловидба низ Ормус е сложено и опасно и дека дури и ако постои политичка волја, практичната изведба бара време, координација и избегнување на поширока ескалација.
Токму затоа пораката на BBC е поширока од дневната политика: кризата покажува дека американската сила сама по себе не е доволна кога недостига легитимитет и кога сојузниците не гледаат јасна стратегија. Трамп може да бара бродови, техничка помош и политичка поддршка, но европската резерва открива дека иранската криза веќе не се мери само со ракети и удари, туку и со прашањето колку далеку се подготвени да одат сојузниците за туѓа војна.