Во Скопје немаме автобуси, битно од Зелениково ќе стасаат во Центар со воз

Вицепремиерот и министер за транспорт Александар Николоски најави дека од 1 септември треба да профункционира првата линија од т.н. градски воз, на релација Зелениково – Транспортен центар. Според најавата, делницата е долга 25 километри, изградбата е завршена околу 65 отсто, а возовите треба да сообраќаат на секој час. На хартија, тоа звучи како уредна и модерна приказна за јавниот превоз во Скопје.

Проблемот е што Скопје не живее на хартија, туку на постојки. А таму главната слика е многу поинаква: ЈСП од 4 април воведе нов возен ред за дел од линиите, со образложение дека системот се усогласува и треба да биде поефикасен, но паралелно граѓаните со месеци се жалат на нередовни автобуси, големи гужви и линии што или доцнат или воопшто не доаѓаат. Во дел од извештаите се нотира и дека приватните превозници возат нередовно, а дека автобусите на ЈСП се премалку за да го покријат товарот.

Токму тука и почнува судирот меѓу политичката најава и скопската реалност. Владата уште на 29 јануари соопшти дека обезбедува 150 електрични автобуси, од кои 100 за Скопје. Но тогаш автобусите беа само најава. Тендерот беше распишан дури на крајот на февруари, а планираната испорака е во три фази: првите 30 автобуси во рок од шест месеци, потоа уште 60 во рок од 12 месеци и остатокот во рок од 18 месеци по договорот. Тоа значи дека спасот за секојдневниот градски превоз не е утре наутро, туку во најдобар случај постепено, и тоа подоцна.

Затоа веста за возот од Зелениково до Транспортен центар не е лоша сама по себе. Напротив, секое ново железничко поврзување може да биде добредојдено, особено ако навистина го растовари влезот во градот. Но кога главниот проблем на Скопје денес е дека луѓето не можат нормално да стигнат од една населба до друга, тогаш оваа најава звучи како политичка разгледница од иднината испратена во град што сè уште чека автобус. Тоа е заклучок што произлегува од истовремената најава за градски воз, промените во автобускиот возен ред и одложената испорака на новите автобуси.

Со други зборови, градскиот воз може да биде добра алка во идниот јавен превоз, но не може да се продава како одговор на сегашниот хаос. На Скопје во овој момент најмногу не му недостига уште една амбициозна презентација, туку автобус што ќе дојде на време. Дури после тоа, возот може да биде вест што граѓаните навистина ќе ја дочекаат со олеснување, а не со иронија.