Skip to content
Земји без масовен туризам во Европа сè почесто влегуваат во фокус токму во време кога дел од најпознатите дестинации се задушуваат од пренатрупаност, високи цени и замор од туристичкиот метеж. Новата листа на Euronews покажува дека надвор од класичната европска разгледница и натаму постојат земји што не живеат од селфи-редици, туку од потивок ритам, локална гастрономија, планински пејзажи и историски слоеви што уште не се потрошени од масовниот туризам.
Најинтересно е што овие „малку посетени“ земји не се нужно сиромашни со содржина, туку најчесто остануваат во сенка на поголеми соседи или надвор од главните авионски и маркетиншки рути. Молдавија, на пример, со околу 525 илјади туристи во 2025 година, се продава како автентична и поевтина Европа, со винска култура, подземни визби и силен постсоветски отпечаток. Лихтенштајн, иако бележи раст и имал 120.587 пристигнувања во 2024 година, останува мала алпска дестинација без аеродром и со ограничен капацитет, што само ја засилува неговата репутација на тивка, скапа, но бајковита адреса.
Сан Марино е можеби најдобриот пример дека „малку посетено“ не секогаш значи и буквално празно. Оваа микродржава, целосно опкружена со Италија, имала рекордни 2.110.236 посетители во 2025 година, но и натаму останува периферна во однос на големите европски магнети, веројатно и затоа што често се доживува како еднодневна станица, а не како самостојна дестинација. Косово, пак, со 463.092 туристи во 2025 година, сè уште е надвор од главниот туристички тек, иако нуди силна мешавина од османлиско наследство, планински пејзажи и урбана енергија.
На листата е и Северна Македонија, што за локалната публика е и најинтересниот дел од пошироката европска слика. Според државната статистика, земјата во периодот јануари-ноември 2025 година имала околу 1,2 милиони туристи, што е раст, но и натаму премалку за држава со Охрид, стари чаршии, кањони, манастири, винарски региони и три национални парка. Тоа значи дека Македонија уште не е жртва на масовниот туризам, но истовремено останува и доказ колку природното и културното богатство не значат автоматски и силна меѓународна видливост.
Пошироката порака од оваа европска туристичка мапа е јасна: во време кога патниците бараат „помалку луѓе, повеќе чувство“, добитници не се само големите брендирани градови, туку и местата што досега живееја тивко, без премногу бучава. Прашањето веќе не е само каде има најмногу туристи, туку каде Европа сè уште може да се доживее без да изгледа како пренатрупан декор за туѓи објави на Инстаграм.
