Отворањето на Ормускиот теснец не значи дека глобалната економија веднаш ќе здивне. Иако по прекинот на огнот повторно се појавија првите танкери што излегуваат од Персискиот Залив, меѓународните финансиски институции и големите транспортни компании предупредуваат дека штетата веќе е направена: цените на енергенсите остануваат високи, синџирите на снабдување се нарушени, а неизвесноста и натаму ги кочи инвестициите и трговијата.
Токму затоа и најновите проценки се далеку од оптимистички. Според Ројтерс, Меѓународниот монетарен фонд и Светска банка веќе подготвуваат надолни корекции на прогнозите за раст и нагорни ревизии на инфлацијата поради војната на Блискиот Исток. Светска банка сега проценува раст од 3,65 проценти за земјите во развој во 2026 година, наместо претходните 4 проценти, а во полошо сценарио тој може да падне и до 2,6 проценти. Истовремено, инфлацијата во тие земји може да достигне 4,9 проценти, а во најлош случај и 6,7 проценти.
Причината не е само во тоа дали теснецот е формално прооден. Големите бродски компании сè уште не се однесуваат како кризата да е завршена. „Маерск“ јасно соопшти дека прекинот на огнот не обезбедува „целосна поморска сигурност“ и дека не се враќа на нормални операции. Тоа значи дека дури и кога бродовите повторно минуваат, транспортот не се враќа веднаш на старото темпо, а глобалната логистика продолжува да работи поскапо и повнимателно.
Дополнителен удар доаѓа од осигурувањето и транспортните трошоци. Ројтерс предупредува дека и по евентуално целосно отворање на Ормус, високите безбедносни ризици ќе ги задржат повисоки воените и осигурителните премии за танкерите и LNG-превозниците. Тоа значи дека енергијата и суровините ќе продолжат да пристигнуваат поскапо, а таа цена на крај се прелева врз индустријата, храната, транспортот и крајниот потрошувач.
Последиците веќе не се гледаат само во нафтата. Во заедничката изјава на Светска банка, ММФ и Меѓународната агенција за енергија се наведува дека ударот се чувствува и врз пошироките синџири на снабдување, од фосфати и алуминиум до туризмот и авионскиот сообраќај. Пазарната нестабилност, слабеењето на валутите во земјите во развој и стравот од нов инфлаторен бран значат дека закрепнувањето нема да биде прашање на денови, туку на месеци.
Ова веќе се гледа и во регионалните економски прогнози. Светска банка предупреди дека растот во Европа и Централна Азија ќе ослабне во 2026 година токму поради конфликтот на Блискиот Исток, повисоките трошоци за енергија и неизвесноста што влијае врз инвестициите. Во Индија, пак, Банката веќе ја врза прогнозата за послаб раст со поскапата енергија и нарушените синџири на снабдување. Тоа покажува дека кризата не е локална, туку веќе има глобален економски ефект.
Затоа и пораката од финансиските институции и од пазарите е јасна: дури и ако Ормускиот теснец целосно се стабилизира, светската економија нема веднаш да се врати во нормала. Шокот од енергенсите, повисоките трошоци за превоз, осигурување и снабдување, како и веќе разнишаната доверба, ќе продолжат да се чувствуваат уште со месеци.