Просото, стара житарка што денес ретко се наоѓа на секојдневната трпеза, повторно влегува во фокусот како храна со солиден нутритивен профил. Наместо сензационалистичкото тврдење дека е „најздрава на светот“, податоците покажуваат дека станува збор за полнозрнеста житарка која може да биде корисен дел од разновидна исхрана, особено поради содржината на влакна и минерали.
Интересот за просото најчесто се врзува за здравјето на срцето, коските и крвта. Американската асоцијација за срце препорачува редовно внесување полнозрнести житарки како дел од здрава исхрана, а просото спаѓа токму во таа група. Дополнително, достапните нутритивни податоци и стручни прегледи покажуваат дека различни видови просо содржат магнезиум, фосфор и железо, минерали што се важни за нормално функционирање на организмот.
Кога станува збор за коските, Националниот институт за здравје на САД наведува дека фосфорот е важна компонента на коските и забите, а магнезиумот има улога во одржувањето на нормалното здравје на коските. Токму затоа, просото може да биде корисен избор во исхраната, но не како чудотворна намирница, туку како еден од повеќето извори на овие минерали.
Во делот за крвта, најважно е железото. NIH објаснува дека железото е клучно за создавање хемоглобин, протеинот во црвените крвни зрнца што го носи кислородот низ телото. Тоа значи дека храни што содржат железо, меѓу нив и просото, можат да придонесат во нормален внес на овој минерал, иако сами по себе не се третман за анемија или за други здравствени состојби.
Просото најчесто се подготвува слично како ориз, а може да се јаде и како солена или блага каша, со зеленчук, печурки, јогурт или овошје. Враќањето на ваквите стари житарки во исхраната можеби нема магично да го смени здравјето преку ноќ, но може да биде паметен чекор кон поразновидно и поквалитетно дневно мени.