Стареење – телото најсилно се менува околу 44. и 60. година

Човечкото стареење не се одвива рамномерно и постепено, туку има два периоди во животот кога во телото се случуваат поголеми биолошки промени – околу 44. и околу 60. година, покажува студија објавена во научното списание Nature Aging.

Истражувањето, спроведено од научници од Универзитетот Стенфорд и нивни соработници, следело 108 лица на возраст од 25 до 75 години. Кај испитаниците биле анализирани илјадници молекули, протеини, метаболити и микроорганизми од крв, кожа, уста, нос и црева, со цел да се види како биолошките маркери се менуваат низ годините.

Наодите покажуваат дека голем дел од молекулите и микробиомот не се менуваат по права линија со возраста. Наместо постепено и рамномерно движење, истражувачите регистрирале две поголеми „бранови“ на промени – првиот во средината на четириесеттите години, а вториот околу шеесеттата година.

Промените околу 44. година се поврзуваат со метаболизмот на липиди, алкохол и кофеин, како и со молекули поврзани со кардиоваскуларното здравје. Вториот бран, околу 60. година, е поврзан со имунолошка регулација, метаболизам на јаглехидрати, функција на бубрезите и зголемен ризик од заболувања што почесто се јавуваат во подоцнежната возраст.

Еден од позначајните наоди е дека првиот пик во четириесеттите години не може да се објасни само со хормоналните промени кај жените. Истражувачите утврдиле слични промени и кај мажите, што укажува дека во тој период веројатно делуваат и други биолошки и животни фактори.

Научниците предупредуваат дека резултатите не значат дека секој човек „нагло старее“ токму на 44. или 60. роденден. Станува збор за просечни периоди во кои кај испитаната група биле забележани поголеми биолошки поместувања. Студијата е значајна затоа што го поддржува ставот дека биолошкото стареење е подинамичен процес од календарската возраст.

Истражувањето има и ограничувања. Во него биле вклучени 108 лица, главно од Калифорнија, што значи дека наодите треба да се проверуваат и во поголеми и поразновидни популации. Но резултатите отвораат важна насока за превентивната медицина: здравствените проверки, исхраната, физичката активност, контролата на притисокот, липидите, шеќерот и бубрежната функција може да имаат особено значење во овие животни фази.

Пораката од студијата не е дека стареењето може да се запре, туку дека одредени периоди во животот можат да бидат поважни за навремено следење на здравјето. Средината на четириесеттите и почетокот на шеесеттите години се издвојуваат како точки во кои телото поминува низ поголеми молекуларни промени, а тоа може да помогне во подобро планирање на превенцијата и здравствените навики.