Лекови за слабеење покажале и заштитен ефект за срцето

Популарните лекови од групата GLP-1, кои се користат за третман на дијабетес тип 2 и дебелина, може да имаат значаен заштитен ефект и врз кардиоваскуларното здравје, покажува нова анализа на британски истражувачи.

Истражувачки тим од Универзитетот Англија Раскин анализирал податоци од повеќе од 90.000 пациенти вклучени во 11 големи меѓународни клинички студии. Анализата покажала дека пациентите кои примале GLP-1 рецепторски агонисти имале околу 13 проценти помал ризик од големи кардиоваскуларни настани, како срцев удар, мозочен удар и смрт поврзана со срцеви заболувања, во споредба со пациентите кои примале плацебо.

Во оваа група лекови спаѓаат терапии како семаглутид, лираглутид и дулаглутид, кои последниве години добија големо внимание поради ефектите врз телесната тежина и контролата на шеќерот во крвта. Дел од нив се познати преку комерцијални имиња како „Оземпик“ и „Вегови“, а се користат само по медицинска процена и лекарски надзор.

Студијата е значајна затоа што не се фокусирала само на краткорочните резултати, туку на подолгорочно следење на пациентите. Во анализираните испитувања, пациентите биле следени најмалку една година, а просечно речиси три години.

Истражувачите наведуваат дека користа била најизразена кај лица кои веќе имале висок кардиоваскуларен ризик, вклучително пациенти со дијабетес тип 2, дебелина или претходно срцево заболување. Дополнително, кај пациентите кои ги примале овие лекови бил забележан и помал ризик од смрт од која било причина во текот на студиите.

Анализата не покажала значајно зголемување на сериозни безбедносни ризици како тешка хипогликемија или акутен панкреатитис во споредба со плацебо. Сепак, гастроинтестиналните несакани ефекти, како гадење и повраќање, биле почести и остануваат еден од познатите ризици при користење на овие терапии.

Заклучоците не значат дека лековите треба да се користат самостојно или надвор од пропишана терапија. Тие отвораат можност GLP-1 лековите во иднина да имаат поширока улога во превенцијата кај пациенти со висок ризик, но конечната одлука за нивна употреба останува медицинска и зависи од состојбата на секој пациент.