Skip to content
Златото повторно силно се движи нагоре и утрово ја проби границата од 4.380 долари за унца, ниво кое во последните денови го запираше растот. Спот-цената на 17 август достигна 4.391,49 долари за унца, а инвеститорите сега гледаат кон следната психолошка граница од 4.500 долари.
Растот не е резултат само на краткорочна берзанска шпекулација. Доларот слабее, а пазарите се помалку убедени дека Федералните резерви во септември ќе ги зголемат каматните стапки. Веројатноста за ново зголемување на каматите падна на околу 30 проценти, од 47 проценти пред еден месец.
Тоа е важна промена за златото. Благородниот метал не носи камата, па станува попривлечен кога инвеститорите очекуваат помал принос од депозитите и обврзниците, особено ако истовремено слабее и американскиот долар.
Дополнителна поддршка доаѓа од централните банки. Во вториот квартал тие нето купиле 289 тони злато, повеќе од петпати над количеството во првите три месеци од годината. Тоа покажува дека побарувачката не доаѓа само од инвеститори кои бараат брза заработка, туку и од институции кои златото го гледаат како долгорочна резерва и заштита од финансиски и геополитички ризици.
На пазарот повторно се враќаат и инвестициските фондови. Во јули глобалните ETF-фондови поврзани со златото привлекле околу три милијарди долари нов капитал, по два последователни месеца на одливи.
Сепак, патот до 4.500 долари не е без ризик. Златото неодамна веќе се приближи до тоа ниво, по што следуваше брзо прибирање на добивката. Колку цената оди повисоко, толку е поголема веројатноста дел од инвеститорите да почнат да продаваат и да ја наплатат заработката.
Затоа клучно во следните денови ќе биде дали цената ќе успее да остане над 4.380 долари. Ако тоа ниво од поранешен отпор се претвори во поддршка, следната цел на пазарот логично ќе биде околу 4.500 долари. Ако златото брзо се врати под него, денешниот пробив може да се покаже како краткотраен.
Во моментов, сепак, повеќе фактори работат во корист на златото: послаб долар, намалени очекувања за раст на американските камати, силно купување од централните банки и враќање на капиталот во златните фондови.
