Кај берберот понекогаш почнува разговорот што мажите тешко го водат дома. Во Велика Британија, повеќе од 100 берберници се вклучени во иницијатива за поддршка на менталното здравје, додека во Данска програми во природа создаваат простор за мажи во криза да добијат поддршка преку активности и дружење.
Во берберницата „Керфју груминг“ во Брикстон, јужен Лондон, сопственикот Бен Теофанус ја гледа таа доверба одблизу.
„Луѓето им се доверуваат на берберите и често споделуваат работи што можеби не би ги кажале на партнерите или пријателите“, вели тој за „Евроњуз“.
За редовните муштерии, посетата на берберницата значи и средба со познато лице, некој со кого веќе изградиле однос. На таа блискост се потпира берберскиот проект на кампањата „12th Man“. Започнат во 2017 година, тој организира обуки за прва помош за менталното здравје, со кои берберите ги развиваат вештините за разговор и подобро ја разбираат својата улога во заедницата. Обуките се одржуваат и во самите берберници, по работното време.
Идејата е темата да добие место во секојдневните средби. Човек што дошол да се потстриже веќе добива време и внимание, а разговорот може да отвори простор и за грижи што дотогаш ги задржувал за себе. Кампањата ги поддржува берберите таа доверба да ја користат за поттикнување поотворен однос кон менталното здравје.
Во Данска, програмата „Вилдман“ организирала курсеви во природа од девет до 12 недели. Во текот на повеќе од осум години учествувале околу 700 мажи, а методот го прифатиле повеќе од 50 дански општини.
Пристапот ги поврзува природата, телото, умот и чувството на заедништво. Програмата била осмислена за мажи со проблеми со менталното здравје или долготрајни заболувања, на кои им е потребна рехабилитација во поинаква средина.
Истражување објавено во 2021 година следело 114 учесници во програмата и контролна група од 39 лица што добивале вообичаена грижа. Кај учесниците се подобриле показателите за физичкиот и психичкиот квалитет на живот и се намалил стресот што самите го пријавувале. Но споредбата меѓу групите покажала јасна разлика само во физичкиот квалитет на живот по шест месеци. Авторите затоа препорачале дополнително испитување со случајно распределени учесници.
Поврзувањето со заедницата има место и во англискиот здравствен систем. Преку таканареченото социјално препишување, NHS ги поврзува луѓето со локални групи и услуги според нивните потреби и интереси. Оваа поддршка се користи заедно со медицинскиот третман.
Понудата вклучува групни прошетки, заедничко градинарство, волонтирање за заштита на природата и уметнички активности на отворено. Лицата задолжени за поврзување со овие услуги разговараат со учесниците за тоа што им е важно. Кога е потребно, ги насочуваат и кон помош за финансиски или станбени проблеми, покрај можностите за дружење и активности.

