Skip to content
Филмот што чекал години шанса сега го расплака Netflix. Романтичната комедија Voicemails for Isabelle за кратко време стана еден од најгледаните и најкоментираните филмови на платформата, откако публиката ја прифати приказната што почнува со тага, продолжува со случајна говорна порака и завршува како љубовна приказна за која се зборува на интернет.
Филмот е напишан и режиран од Leah McKendrick, а главните улоги ги играат Zoey Deutch, Nick Robinson и Nick Offerman. Во центарот е Jill, млада жена која по смртта на својата сестра Isabelle продолжува да ѝ остава говорни пораки на стариот телефонски број. Но бројот веќе е пренасочен кон Wes, агент за недвижности, кој почнува да ги слуша пораките и постепено да се вљубува во жената што никогаш не ја сретнал.
Токму таа едноставна, но емотивно силна премиса го направи филмот голем Netflix хит. Според Netflix/Tudum, Voicemails for Isabelle во првата недела се искачи високо на глобалната листа на англиски филмови, со 17,5 милиони прегледи. FlixPatrol, пак, го бележи филмот во Top 10 листите во повеќе земји, што покажува дека приказната не останала само американски стриминг момент, туку станала поширок романтичен феномен.
Она што го издвојува филмот од класичните Netflix романтични комедии е тоа што не игра само на картата на шарм, хумор и предвидлива љубовна формула. Во него има болка, загуба, сестринска поврзаност, осаменост и потреба човек да биде слушнат кога најмногу се распаѓа. Затоа и публиката реагира силно: ова не е само филм за двајца луѓе што случајно се поврзуваат, туку приказна за тоа како тагата понекогаш наоѓа пат до некој што и самиот има потреба од спас.
Филмските критики се поделени, но токму тоа му даде дополнителен живот на филмот. RogerEbert.com го оценува како вистинска романтична комедија со силен емотивен пулс, добра хемија и чувство за хумор дури и во моменти на болка. The Guardian, од друга страна, е многу построг и предупредува дека идејата маж да слуша приватни пораки и потоа да се приближи до жената може да изгледа повеќе непријатно отколку романтично.
Но публиката, барем засега, му прости на филмот таму каде што критиката се двоуми. Високата гледаност, реакциите на социјалните мрежи и позитивните оценки кај гледачите покажуваат дека Voicemails for Isabelle погодил токму во она место што Netflix одамна го бара: романтична приказна што е лесна за гледање, но доволно емотивна за да остане во глава по одјавната шпица.
Интересен е и патот на филмот до платформата. Voicemails for Isabelle не е проект што се појавил преку ноќ. Според филмските извори, сценариото со години чекало вистинска шанса, а потоа Netflix го претвори во летен стриминг хит. Тоа му дава уште еден слој на приказната: филм за порака што конечно стигнува до вистинскиот човек, снимен по сценарио што и самото чекало да биде слушнато.
Во време кога стриминг платформите секоја недела исфрлаат нови наслови што брзо исчезнуваат од вниманието, Voicemails for Isabelle успеа да направи нешто потешко: да стане филм за кој луѓето зборуваат. Не затоа што е совршен, туку затоа што ја има онаа стара романтична магија што модерната публика сè уште ја бара — малку случајност, малку болка, многу чувства и доволно надеж за да се притисне „play“.
