Skip to content
Премиерот Христијан Мицкоски вели дека би бил најсреќен доколку Соединетите Американски Држави ги заострат условите за иселенички визи за македонските граѓани, бидејќи политиката на Владата била иселениците да се вратат во земјата. Изјавата, сепак, отвора пошироко прашање, дали иселувањето се запира со потешко добивање виза или со создавање услови поради кои граѓаните нема да сакаат да заминат.
Мицкоски денеска беше прашан дали Владата презема нешто за олеснување на американските иселенички визи.
Тој одговори дека за туристичките визи станува збор за друго прашање, но кога се во прашање иселеничките визи, би сакал условите да бидат построги.
„Ако може да ги затегнат условите на Американците за иселенички визи за македонските граѓани, јас би бил најсреќен, затоа што политиката на оваа Влада е да ги врати иселениците“, рече Мицкоски.
Намерата луѓето да останат или да се вратат во Македонија сама по себе тешко може да биде спорна. Но официјалните и меѓународните податоци покажуваат дека причините за иселувањето се многу подлабоки од достапноста на американска виза.
Светската банка оценува дека Македонија со години има проблем со создавање доволно квалитетни и добро платени работни места и дека токму тоа го поттикнува иселувањето. Според нејзините проценки, околу 700.000 луѓе родени во Македонија живеат во странство, што е приближно 35 отсто од сегашното население во земјата.
Меѓународниот монетарен фонд, пак, предупредува дека иселувањето особено ги погодува младите и веќе има негативно влијание врз потенцијалниот економски раст на земјата. Повисоките плати и подобрите можности за вработување во европските земји се меѓу главните причини за заминување.
И последните податоци на Светската банка покажуваат негативна нето миграција. За 2025 година проценката е дека Македонија имала нето одлив од 5.645 лица, додека населението продолжува да се намалува.
Токму затоа изјавата на Мицкоски отвора незгоден политички парадокс.
Доколку Владата сака помалку луѓе да се иселуваат, главниот инструмент не е во рацете на американската администрација, туку во Скопје. Платите, квалитетот на работните места, домувањето, јавните услуги, образованието, здравството и довербата во институциите се дел од причините поради кои граѓаните одлучуваат дали својата иднина ја гледаат дома или во странство.
Американската политика за имигрантски визи во меѓувреме е предмет и на правен спор.
Администрацијата на Доналд Трамп во јануари го прекина издавањето имигрантски визи за државјани на 75 земји, меѓу кои беше и Македонија. Федерален судија на 21 август ја поништи оваа политика, оценувајќи дека Стејт департментот немал законско овластување категорично да го блокира издавањето визи врз основа на националност.
Американската амбасада во Скопје, пак, и во јули ги ажурираше официјалните инструкции за постапката за имигрантски и разновидни визи, вклучувајќи ги медицинските прегледи и интервјуата за кандидатите.
Затоа дебатата за американските визи може да биде политички привлечна, но не го решава основниот проблем.
Ако целта навистина е враќање на иселениците и задржување на младите, тогаш мерката за успех нема да биде колку тешко некој ќе добие американска виза, туку колку луѓе ќе проценат дека во Македонија можат да заработуваат, да напредуваат и да изградат живот поради кој нема ни да сакаат да ја побараат.
