Skip to content
Кога Македонците патуваат во Унгарија, најчесто првата мисла е Будимпешта. Дунав, мостовите, бањите, старите кафулиња, големите булевари и вечерната светлина што паѓа врз градот. Но Унгарија има и друго лице, потивко, побавно и понежно. Тоа лице се гледа на северниот брег на Балатон, меѓу лозјата, ридовите и малите вински места каде денот не се мери со километри, туку со погледи, разговори и чаши бело вино.
46° Balaton Borút е токму такво искуство. Не е само винска тура, туку целодневно патување низ еден од најубавите вински предели во Унгарија. Со hop-on hop-off автобус, посетителите тргнуваат од Балатонфиред и сами го избираат ритамот на денот. Може да се застане во винарија со поглед кон езерото, да се продолжи кон ридовите на Чопак, да се седне на тераса во Палознак или да се открие помало место каде виното не е туристички сувенир, туку дел од локалната култура.
Вираг Клифман Сабо, енергична жена позади целата приказна, вели вака: Ова го направив откако ја оставив позади себе целата европска кариера и сигурност која ја носеше моето CV, сакам да им пренесам на сите дека може и треба да се основаат свои бизниси, посебно на балканот. Ние правиме нешто што е уникатно, нешто посебно, посебно искуство. Ве очекуваме со насмевка и искуство, за еднаш во животот. На здравје/ Egészségedre – додава, Вираг!
За Македонците, оваа тура има посебна привлечност. Ние добро знаеме што значи езеро во лето, што значи тераса со поглед, што значи долг ручек што незабележливо станува попладне. Но Балатон не треба да се гледа како замена за Охрид или Преспа. Неговата убавина е поинаква. Поширока, помека, распослана меѓу лозја и ниски ридови, со воздух во кој се мешаат вода, сонце и мирис на земја.
Турата нуди две различни искуства. „Old Friends“, која се одржува во среда и четврток, ги поврзува најпознатите вински точки во регионот Балатонфиред – Чопак. Тоа е класичната, поиконска страна на Балатон, со винарии што ја носат репутацијата на северниот брег. „Hidden Treasures“, во петок и сабота, оди подалеку од главните патеки, низ речиси 70 километри ридови, мали села и панорами што ја покажуваат помалку разгласената, но можеби уште поавтентична страна на регионот.
Најважно е што ова не е тура во која треба да брзате. Организаторите препорачуваат однапред да се изберат четири до пет постојки, затоа што има повеќе винарии отколку што може да се посетат во еден ден. Тоа е и најдобриот совет за секој што доаѓа од Македонија: не ја претворајте турата во список за штиклирање. Одберете неколку места, останете подолго, разговарајте, пробајте локално вино, погледнете го езерото од височина и пуштете го денот сам да си го најде темпото.
Балатонфиред – Чопак е пред сè регион на бели вина. Оласризлингот, познат како Welschriesling, е една од најважните сорти, со свежина, минералност и карактеристичен завршеток што често се поврзува со бадем и соленост. Тука виното не доаѓа само од грозјето, туку и од езерото, сонцето, почвата и ридовите што го штитат пределот. Затоа оваа тура не е само дегустација, туку лекција по географија, клима и култура, раскажана без училница и без патетика.
Практичната страна ја прави турата уште попривлечна. Основниот билет го вклучува превозот и водената тура, а храната и пијалаците се плаќаат директно во винариите. Автобусот кружи, патниците може слободно да се симнуваат и повторно да се качуваат, а турата трае од доцна претпладне до зајдисонце. За оние што престојуваат во Тихани има и поврзувачки трансфер, што ја прави турата погодна и за патници кои веќе го истражуваат северниот брег на Балатон.
И токму тука е нејзината најголема вредност. Кога сте на винска тура, не сакате денот да ви зависи од автомобил, паркинг, навигација и прашањето кој ќе вози. Овде тоа исчезнува. Автобусот ја презема логистиката, а патникот го задржува најважното – слободата да ужива.
За македонските туристи кои одат во Унгарија ова е идеален излет ако сакаат да излезат од рамката на класичната Будимпешта. Особено за парови, групи пријатели, љубители на вино, фотографија, природа и бавни патувања. Ова е тура за оние што сакаат да се вратат дома не само со фотографии, туку со чувство дека виделе нешто што не стои секогаш на првата страница од туристичките водичи.
Балатон во оваа приказна не е само езеро. Тој е сцена. Лозјата се патот, винарите се раскажувачите, а автобусот е мала подвижна заедница во која непознати луѓе до крајот на денот веќе делат иста глетка, исто сонце и исто сеќавање.
Затоа, ако ова лето или рана есен патувате во Унгарија, не ја оставајте приказната само на Будимпешта. Одвојте еден ден за Балатон. Земете ја оваа тура, забавете, качете се меѓу лозјата и дозволете Унгарија да ви се покаже од страна што не се освојува со брзина, туку со внимание.
