Skip to content
Млечниот Пат и местото на Сонцето во него нудат поволни услови за живот во вселената, покажува ново истражување што ја испитува безбедноста на различни галактички средини. Астрофизичарот Лук Барнс и неговите соработници користеле суперкомпјутерски симулации за да утврдат каде планетите имаат доволно време и соодветни услови за настанување и опстанок на живот. Трудот е објавен во списанието Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.
Истражувачите работеле со проектот EAGLE, кој го моделира создавањето и развојот на галаксиите. Неговата главна симулација опфаќа простор со страна од над 300 милиони светлосни години, доволно голем за да содржи околу 10.000 галаксии со големина на Млечниот Пат или поголеми. Компјутерскиот модел следи како гравитацијата, гасот, ѕвездите и црните дупки ја обликуваат вселената.
За животот каков што го познаваме, важна е оддалеченоста на планетата од нејзината ѕвезда: температурите треба да овозможат течна вода. Но важна е и пошироката околина. Потребни се потешки хемиски елементи за создавање карпести планети, а премногу густата ѕвездена средина може да носи поголем ризик од опасни блиски настани.
Тимот во пресметките вклучил пет можни закани: два типа супернови, блиски средби меѓу ѕвезди, блесоци на гама-зрачење и зрачење од квазари, односно активни галактички јадра. Таквите настани можат да го уништат постојниот живот или да ги нарушат условите на планетата до степен што нејзината идната населивост станува малку веројатна.
Резултатите покажуваат дека младите галаксии со интензивно создавање ѕвезди се меѓу поопасните средини. Денешниот Млечен Пат, пак, е типичен претставник на галаксиите што создаваат поволни услови и имаат низок ризик од космички катастрофи.
Во објаснувањето за „The Conversation“, авторите наведуваат дека, според нивниот модел, во период од милијарда години помалку од една на илјада ѕвезди во денешниот Млечен Пат би била изложена на екстремен настан што може да го уништи животот во нејзината околина. Нашата галаксија веќе поминала низ своите поенергични и поопасни фази.
Симулацијата ги проценува условите за живот, додека прашањето дали тој навистина се појавил на други планети останува отворено. Авторите нагласуваат дека резултатите зависат од несигурни параметри, меѓу кои и досегот на опасното зрачење. Како следни чекори посочуваат попрецизно моделирање на ѕвездените јата, космичките зраци и локалните услови околу планетите.
