Skip to content
Градоначалникот на Скопје изјави дека Градот и ЈСП ја чекаат понудата од „Допелмаер“ за сервисирање, дефектажа, цена и рок, а објектот ќе остане затворен сè додека не се потврди дека е безбеден за граѓаните.
Скопје не останува само без летна жичница, туку без јасен план кога една од најпознатите градски атракции ќе се врати во функција. Претходно беше соопштено дека жичницата нема да работи цело лето поради сериозни технички недостатоци, оштетени гумени елементи, триење кај гондолите, неисправни сензори и ризик поврзан со безбедноста на кабините.
Ѓорѓиевски сега вели дека нема точна информација затоа што се чека финансиска пресметка и план на активности од австриската компанија „Допелмаер“. Тој најави дека јавноста ќе биде информирана кога ќе пристигнат понудата, цената и временскиот рок за изведба на работите. Но токму тука почнува критичкото прашање: како е можно градска инфраструктура што превезувала граѓани и туристи да дојде до состојба во која градот прво ја затвора, а потоа допрва чека да дознае колку ќе чини и колку ќе трае спасувањето?
Безбедноста мора да биде прва. Никој разумен не може да бара жичницата да работи ако има ризик за патниците. Но безбедноста не смее да стане алиби за институционална магла. Граѓаните имаат право да знаат кога последен пат е извршен целосен сервис, кој бил должен да го следи одржувањето, дали ЈСП и Град Скопје имале годишни планови, дали биле барани понуди навреме и зошто системот се довел до точка во која летната сезона почнува со затворени кабини.
Градоначалникот ја префрла одговорноста кон претходниците и вели дека состојбата е последица на неодговорно однесување. Тоа може да биде политичка порака, но не е доволно како институционален одговор. Ако навистина станува збор за години пропуштено одржување, тогаш јавноста треба да види документи, хронологија, пропуштени сервиси, барани и неодговорени понуди, одлуки на ЈСП и извештаи за техничката состојба.
Жичницата од Средно Водно до Милениумскиот крст не е декоративен проект. Таа е дел од јавниот превоз, туристичката слика на Скопје и викенд-навиките на илјадници граѓани. Нејзиното затворање ги погодува семејствата, посетителите, рекреативците, туристите и сите што Водно го користат како најбрзо бегство од градската жештина.
Затоа ова не е само прашање кога ќе стигне понудата од „Допелмаер“. Прашањето е дали градската власт ќе остане на соопштенија и изјави, или ќе излезе со целосен план: рокови, цена, одговорност, ревизија на одржувањето и јасна гаранција дека ваква инфраструктура повеќе нема да се остава на импровизација.
Ѓорѓиевски е во право кога вели дека нема ништо повредно од човечкиот живот. Но токму затоа одговорноста не завршува со затворање на жичницата. Таа почнува таму: со објаснување како Скопје стигна до ситуација во која најпознатото бегство од градот стана симбол на запоставена инфраструктура и управување без навремен план.