Skip to content
Милановиќ денеска во Загреб испрати порака што отвора повеќе дилеми отколку охрабрување за македонскиот пат кон Европската Унија, оценувајќи дека членството не смее да дојде „по секоја цена“. Изјавата беше дадена за време на посетата на претседателката Гордана Сиљановска-Давкова на Хрватска, при што хрватскиот претседател Зоран Милановиќ тврдеше дека Македонија предолго чека, но и дека од неа се бараат отстапки што излегуваат надвор од Копенхашките критериуми и навлегуваат во историјата, јазикот и идентитетот.
На прв поглед, таквата порака може да звучи како поддршка за Скопје, но во суштина таа ја префрла тежината назад врз Македонија: наместо јасен повик до Брисел да ја врати предвидливоста во процесот, Милановиќ ја отвора тезата дали земјата воопшто треба да оди кон Унијата ако цената е превисока. Со тоа, фокусот се поместува од европската недоследност кон македонската подготвеност да трпи нови условувања, што е политички удобна, но и ризична формулација за држава што со години слуша ветувања, а добива нови блокади.
Во истиот настап, Милановиќ ја критикуваше и самата архитектура на Унијата, велејќи дека принципот на едногласност остава простор за политички блокади, национални калкулации и дополнителен притисок дури и во финалната фаза од преговорите. ИБНА оди чекор понатаму и забележува дека тој не ја демистифицирал само ЕУ, туку и пошироката западна рамка, опишувајќи ги Европската Унија, па дури и НАТО, како некаква „фасада“, додека вистинското јадро на секоја држава, според него, е во сопствените институции и внатрешната кохезија.
Таквата интервенција, иако доаѓа од лидер на земја членка, не ја зајакнува македонската европска позиција толку колку што ја нормализира скепсата кон самиот процес. Наместо недвосмислена поддршка дека правилата мора да важат еднакво за сите, од Загреб дојде порака дека патот на Македонија кон ЕУ веќе не се мери само со реформи, туку и со прашањето колку понижувања е подготвена да издржи. Во таков тон, поддршката лесно се претвора во политичко слегување со раменици