Како да го намалите внесот на сол, а храната да не го изгуби вкусот, е прашање што станува сѐ поважно во време кога здравствените препораки се јасни, а секојдневната исхрана често оди во спротивна насока. Светската здравствена организација препорачува возрасните да внесуваат помалку од 2.000 милиграми натриум дневно, односно помалку од 5 грама сол, но просечниот внес во светот е повеќе од двојно повисок, што значи дека вишокот сол најчесто не доаѓа само од соларникот на маса, туку и од преработената храна, сосовите, сувомеснатото, грицките и готовите производи.
Токму затоа намалувањето на солта не е козметичка промена во кујната, туку еден од наједноставните начини да се намали ризикот од покачен крвен притисок, срцеви болести и мозочен удар. СЗО наведува дека прекумерниот натриум е поврзан со зголемен крвен притисок, a дека кардиолозите токму во намалувањето на солта гледаат мал, но ефикасен чекор за заштита на срцето.
Практичниот дел, сепак, е најважен: вкусот не мора да исчезне ако солта се намали паметно. Американското здружение за срце и американската Администрација за храна и лекови препорачуваат вкусот да се гради со кромид, лук, билки, зачини, лимон, цитрусни сокови и оцет, наместо со дополнително посолување. Истите извори советуваат да се избира свежа наместо преработена храна, да се плакнат конзервираните грав, туна и зеленчук, да се внимава со кечап, соја-сос, дресинзи и готови мешавини, а оризот, тестенините и житарките да се готват без сол кога подоцна ионака ќе добијат вкус од други состојки. Печењето, запршувањето и грилувањето, исто така, подобро ги извлекуваат природните ароми и ја намалуваат потребата од дополнително солење.
Најдобрата вест е што непцето се приспособува. Американското здружение за срце наведува дека со време луѓето почнуваат да го чувствуваат природниот вкус на храната и често им пречат оброците што порано им биле сосема нормални. СЗО додава дека, ако некој користи замени за сол со помалку натриум и повеќе калиум, тоа треба да биде внимателно, затоа што кај луѓе со бубрежни болести или на одредени терапии таквите производи не се секогаш соодветни без совет од здравствен работник.