НАСА отвори нова фаза од својата вселенска стратегија, во која Месечината повеќе не се третира само како следна дестинација за слетување, туку како основа за подолгорочно присуство и тест-полигон за патот кон Марс. Во официјалните материјали агенцијата наведува дека целта е до 2030 година да се постават темелите на постојана лунарна база, додека за декември 2028 е најавено лансирање на првото нуклеарно-погонско меѓупланетарно летало.
Клучната порака е дека НАСА сега ги спојува двете големи цели во една линија: прво трајно присуство на Месечината, а потоа подалечни мисии кон Марс. За таа цел, агенцијата веќе бара технолошки решенија што би можеле брзо да се тестираат на лунарната површина во наредните две до четири години, што покажува дека не станува збор само за политичка најава, туку и за обид роковите да се претворат во оперативен план.
Паралелно, НАСА ја најави и мисијата SR-1 Freedom, која според објавените документи треба да стане прв вселенски брод со фисионен реактор за погон надвор од Земјината орбита. Леталото треба да патува кон Марс и да достави научен товар составен од три хеликоптери од класата Ingenuity, со што мисијата би имала демонстрациска и истражувачка улога, а не човечки екипаж.
Во пракса, тоа значи дека фокусот на НАСА не е само на спектакуларно враќање на Месечината, туку на изградба на инфраструктура што би овозможила подолги мисии, работа во услови без доволно сончева енергија и подготовка за идни експедиции подалеку од Земјата. Месечината во оваа стратегија станува меѓустаница, а не крајна цел.