Ново откритие на НАСА: Објект што само претпоставувавме дека постои

Астрономите со помош на вселенскиот телескоп „Хабл“ потврдија постоење на редок космички објект што со децении се појавуваше во теоријата, но досега немаше јасна набљудувачка потврда: компактeн облак од гас, кој е силно доминиран од темна материја, а во себе не содржи ниту една ѕвезда. Објектот е наречен „Cloud-9“ и се наоѓа на околу 14 милиони светлосни години од Земјата, во близина на спиралната галаксија Месије 94 (М94).

Историјата на „Cloud-9“ почнува како радиосигнал. Облакот бил забележан во рамки на радиопребарување со кинескиот телескоп FAST, а потоа независно потврден со опсерватории во САД – Green Bank Telescope и Very Large Array. Радионабљудувањата откриле неутрален водород и јасно ја означиле зоната каде што би требало да се бара „слаба“ ѕвездена популација ако, всушност, станува збор за џуџеста галаксија.

Токму тука клучна станала улогата на „Хабл“. Со Advanced Camera for Surveys, истражувачите направиле длабоки снимки токму во регионот каде што радиото покажува најсилна концентрација на гас. Резултатот бил директен: во рамките на облакот не се појавува ѕвездена компонента – видливите точки во кадарот се позадински галаксии, а не „скриени“ ѕвезди што би го потврдиле сценариото за слаба галаксија.

Научниците го класифицираат „Cloud-9“ како RELHIC – Reionization-Limited H I Cloud, тип на структура која, според моделите, претставува темноматериски хало исполнет со гас што никогаш не успеал да се „згусне“ доволно за да запали формирање ѕвезди. Јадрото на облакот е опишано како неутрален водород со дијаметар од околу 4.900 светлосни години. Количината на водород се проценува на приближно еден милион сончеви маси, а пресметките сугерираат дека темната материја во системот може да достигне околу пет милијарди сончеви маси – однос што ја прави темната компонента доминантна.

Откритието е значајно од две причини. Прво, затоа што го поместува прагот на „што е потребно за да се роди галаксија“: очигледно, не секој темноматериски хало мора да има ѕвезди. Второ, затоа што отвора прозорец кон „темниот“ дел на локалната Вселена, каде што голем дел од масата не зрачи светлина и затоа останува тешко открилива. Истражувачите сметаат дека „Cloud-9“ може да укажува на поширока, досега невидлива популација на слични „неуспешни“ системи, кои се лесно засенети од светлината на соседните галаксии и ѕвезди.