Skip to content
Судскиот притисок врз најпознатиот политички противник на Реџеп Таип Ердоган влегува во нова, уште подраматична фаза. Станува збор за Екрем Имамоглу, суспендираниот градоначалник на Истанбул и најсилен опозициски ривал на турскиот претседател, против кого е поднесено обемно обвинение со кое обвинителството бара казна што надминува 2.000 години затвор, а во дел од објавите се наведува и бројката од 2.430 години.
Имамоглу веќе речиси една година е во притвор, а новото судење почна во атмосфера на тензии, негодувања во судницата и обвинувања дека турската власт преку правосудството се обидува политички да го оттурне човекот што важи за најопасен предизвикувач на Ердоган. Според обвинителите, тој е поврзан со широка мрежа на наводни корупциски дела во истанбулската општинска администрација, вклучително и местење тендери и поткуп, додека неговата партија и самиот Имамоглу ги отфрлаат обвиненијата како политички мотивирани.
Токму во тоа е и суштината на овој случај. Во Турција одамна не се води само борба меѓу власта и опозицијата на избори, туку и битка околу тоа дали судниците стануваат продолжена рака на политичката пресметка. Имамоглу не е обичен опозициски градоначалник. Тој е човекот што двапати го победи владејачкиот табор во Истанбул, градот од кој почна и политичкиот подем на Ердоган, и фигура што опозицијата ја гледа како најсериозен кандидат за идните претседателски избори.
Притисокот врз него не почнува и не завршува со ова обвинение. Неговиот универзитетски дипломски статус веќе беше оспорен, а тоа во турскиот уставен систем е клучно прашање, бидејќи без валидна универзитетска диплома не може да се кандидира за претседател. Паралелно со тоа, против него се отворија повеќе постапки, што во очите на критичарите создава впечаток на координиран правосуден напад со јасна политичка цел: да биде оттурнат од претседателската трка уште пред таа формално да почне.
Обемот на обвинението дополнително ја засилува таа перцепција. Според објавените податоци, станува збор за случај со повеќе од 400 обвинети и илјадници страници документација. Кога во таков контекст за еден политичар се бара затворска казна што се мери во милениуми, пораката одамна престанува да биде само правна. Таа станува политичка демонстрација на сила, насочена не само кон Имамоглу, туку и кон целата опозиција.
За власта, ова е наводно доказ дека никој не е над законот. За опозицијата, пак, ова е доказ дека законот се користи селективно, тогаш кога треба да се спречи реална политичка закана за Ердоган. Особено чувствителен е моментот што во Турција веќе се отвораат пресметки за можни предвремени избори во 2027 година, иако редовниот термин е 2028. Во такви услови, секој чекор против Имамоглу се чита и како дел од поширока предизборна стратегија.
Затоа бројката од 2.430 години затвор, колку и да звучи апсурдно, има силен политички ефект. Таа треба да произведе впечаток на тотално криминализирање на противникот. Но истовремено отвора и друго прашање: ако најсилниот ривал на претседателот се оттурнува преку серија судски процеси, дипломски спорови и притвор, колку простор навистина останува за рамноправен демократски натпревар во Турција.