Светот реагира на избувнувањето на борбите меѓу Пакистан и Авганистан

Светот реагира на избувнувањето на борбите меѓу Пакистан и Авганистан, откако на 27 февруари судирите долж границата прераснаа во најтешка ескалација меѓу двете соседни држави во последните години, со пакистански напади врз цели во Авганистан, афганистански тврдења за возвратни удари и серија повици од меѓународната заедница за итна деескалација, заштита на цивилите и враќање на преговорите.

Во реакциите што следеа, Обединетите нации соопштија дека генералниот секретар Антонио Гутереш со длабока загриженост ја следи ситуацијата и ги повика двете страни да се придржуваат до меѓународното право, особено до меѓународното хуманитарно право, со јасен акцент дека заштитата на цивилите мора да биде приоритет и во услови на отворена конфронтација.

Од регионалните актери, Иран порача дека спорот мора да се решава преку дијалог и добрососедски принципи, а Техеран изрази подготвеност да помогне во олеснување на разговорите меѓу Кабул и Исламабад. Русија, пак, побара итен прекин на прекуграничните напади и враќање на дипломатската маса, додека Кина соопшти дека е „длабоко загрижена“ и дека преку сопствени канали веќе се обидува да придонесе за смирување на состојбата.

Паралелно, Туркије отвори дипломатски линии со министрите за надворешни работи на Пакистан, Авганистан, Катар и Саудиска Арабија, а Доха разговараше со пакистанската страна за можни начини на намалување на тензиите. Велика Британија исто така повика на итни чекори кон деескалација и избегнување натамошна штета врз цивилното население. Во овој дипломатски хор, Индија се издвојува со поостар тон, отворено осудувајќи ги пакистанските воздушни напади.

Она што ја прави ситуацијата уште почувствителна е фактот што, додека Пакистан зборува за „отворена војна“, талибанските власти во Авганистан истовремено сигнализираа дека се подготвени за преговори. Токму во таа противречност лежи и моменталната слика на кризата: на терен има воена ескалација, а во дипломатските канали сè уште постои обид конфликтот да не се оттурне целосно од политичко решение. Затоа и најголемиот дел од меѓународните реакции не се сведуваат само на осуда, туку на притисок оваа пресметка да не прерасне во поширока регионална дестабилизација.