Skip to content
Турскиот парламент го направи досега најконкретниот чекор кон затворање на повеќедеценискиот конфликт со Курдистанската работничка партија (ПКК), усвојувајќи закон што треба да го регулира разоружувањето, враќањето и реинтеграцијата на дел од нејзините членови во општеството.
Законот беше усвоен со 468 гласа во 600-члениот парламент, со поддршка од владејачката АКП на претседателот Реџеп Таип Ердоган, националистичката МХП и прокурдската партија ДЕМ.
Со него првпат се воспоставува конкретна правна рамка за тоа што ќе се случува со членовите на ПКК откако турските безбедносни институции официјално ќе утврдат дека организацијата ја прекинала активноста и го предала оружјето. Таквата потврда треба да биде формализирана и преку одлука на Советот за национална безбедност.
Предвидено е дел од поранешните припадници на ПКК кои не се поврзани со убиства и други тешки кривични дела да добијат правна заштита, одложување или запирање на одредени постапки и можност за реинтеграција. Мерките нема да важат за лица осудени за намерно убиство и за дел од оние со најтешки казни.
Со законот не е предвидено ослободување на Абдула Оџалан, долгогодишниот лидер на ПКК кој од 1999 година се наоѓа во затвор на островот Имрали.
Токму Оџалан во февруари 2025 година ја повика организацијата да го положи оружјето и да се распушти. Неколку месеци подоцна ПКК соопшти дека ја прекинува вооружената борба и ја распушта својата организациска структура, а група нејзини членови потоа симболично го запалија оружјето во северен Ирак.
ПКК ја започна вооружената борба против турската држава во 1984 година. Во конфликтот во изминатите четири децении загинаа повеќе од 40.000 луѓе. Организацијата е означена како терористичка од Турција, Европската Унија и САД.
Новата законска рамка, сепак, не ги решава сите спорни прашања меѓу турската држава и курдското политичко движење. Со неа не се уредуваат пошироките барања за политички и културни права на Курдите, не се менува турското антитерористичко законодавство и не се решава статусот на Оџалан.
Владата на Ердоган процесот го претставува како дел од планот за „Турција без тероризам“, додека прокурдските политички претставници го оценуваат законот како почеток, а не како крај на процесот и бараат дополнителни демократски и правни реформи.
Доколку разоружувањето биде целосно потврдено и новиот закон почне да се применува, Турција ќе влезе во најсериозната фаза досега од обидот да стави крај на конфликтот што со децении ја обликуваше безбедносната и политичката состојба во југоисточниот дел на земјата.
