Skip to content
Берлин повторно ја става на маса идејата за „Европа со две брзини“, овојпат во форма на потесна координација меѓу шесте водечки економии во Унијата, со цел побрзо и поконкретно да се зајакнат отпорноста и конкурентноста на ЕУ во нестабилна геополитичка средина.
Германскиот министер за финансии Ларс Клингбајл најави иницијатива што би ги обединила Германија, Франција, Полска, Шпанија, Италија и Холандија во нов формат, кој би функционирал како „мотор“ за реформи. Според наводите, идејата е прво да се стартува со видеоконференциска средба, а потоа и со физички состаноци на маргините на Еврогрупата.
Во основа, германскиот предлог оди во насока на „поголема автономија“ на Европа: намалување зависност од критични суровини, посилен инвестициски капацитет и подобро позиционирање во услови на царини, трговски бариери и фрагментација на глобалните пазари. Планот, според објавените детали, има четири столба: продлабочување на унијата на пазарите на капитал, зајакнување на еврото, координација на инвестициите во одбраната и заедничка набавка на суровини.
Политички, ваквата „двобрзинска“ логика секогаш отвора исто прашање: дали потесното јадро ќе ја забрза реформската агенда или ќе создаде нови линии на поделба меѓу старите и поновите членки. Идејата има историска тежина – слични концепти се појавуваа и во периоди на кризи, но честопати наидуваа на скепса кај земјите што стравуваат од маргинализација.
За земјите кандидати, дебатата е уште почувствителна: ако ЕУ се организира во „јадро“ и „периферија“, проширувањето може да стане уште потешко политички да се „продава“ дома, но и уште повеќе да зависи од внатрешната консолидација на Унијата. Во следните недели ќе биде клучно дали иницијативата ќе се задржи како технократски формат за координација, или ќе еволуира во де факто политички клуб со влијание врз правецот на ЕУ.