Обвинителството отвори постапка и побара притвор за сопругот на починатата Ивана Јовановски, за кого се сомничи дека со години вршел физичко и психичко насилство, а на денот на трагедијата ѝ се заканувал дека ќе ја убие и повторно ја нападнал. Постапката се води за наведување и помагање во самоубиство, телесна повреда и загрозување на сигурноста.
Во пријавените дејствија се опфаќа период од 2019 година до 2 март 2026, кога жената ја донела одлуката да си го одземе животот. Во тој распон се посочува повторувано насилство – навреди, понижувања, тепање и видливи повреди, при што за дел од настаните имало пријави и сведоштва, а интензитетот се засилил во 2025 и 2026 година.
Клучниот дел од сомнежите се врзува за 2 март. Тој ден, прво имало закани и физички напад во близина на работното место на жената. Потоа, на пат кон Основниот кривичен суд Скопје, додека се возеле со автомобил управуван од трето лице, заканите продолжиле. Во близина на судот следел уште еден напад, по што биле констатирани хематоми на главата и телото. Подоцна, откако било земено детето од училиште, жената се вратила во домот за да се спакува и да замине кај мајка ѝ, но се заклучила внатре со шестгодишното дете и скокнала од балконот на шестиот кат.
Во барањето за притвор се наведуваат ризици од бегство, можност за влијание врз сведоци и вештаци и опасност од повторување на дело, додека истрагата продолжува со прибирање и анализа на докази. Случајот повторно ја враќа најтешката дилема за системот: што значи „постапување“ кога насилството се повторува со години, кога постојат пријави и сведоци, а критичниот ден завршува со неповратен исход.