Иран возврати со нов ракетен напад врз централниот дел на Израел, откако ја потврди смртта на Али Лариџани, една од највлијателните фигури во иранскиот безбедносен и политички врв. Според Ројтерс, нападот бил насочен кон Тел Авив и бил претставен како одмазда за израелската ликвидација на Лариџани, додека иранската Револуционерна гарда соопштила дека биле употребени ракетите „Хорамшахр 4“ и „Кадр“, опишани како проектили со повеќе боеви глави.
Тежината на нападот не е само во бројот на лансирани проектили, туку и во типот на оружјето. Израелските власти со денови тврдат дека Иран користи касетни, односно распрскувачки боеви глави што се отвораат во воздух и расфрлаат повеќе мали експлозивни полнења на поширока површина. Асошиејтед прес наведува дека иранските боеви глави можат да носат меѓу 20 и 24 помали полнења, а нивната предност е токму во тоа што се потешки за пресретнување и можат да ја заситат противвоздушната одбрана.
Во нападот, според израелските и меѓународните извештаи, загинале две лица во подрачје близу Тел Авив, а AP прецизира дека станува збор за Рамат Ган, источно од градот. Со тоа, ракетирањето повеќе не изгледа како симболична порака, туку како удар со јасна намера да се покаже дека по ликвидацијата на Лариџани Иран нема да одговори само со реторика, туку и со средства што треба да остават и воен и психолошки ефект.
Оваа ескалација покажува дека војната влегува во уште потешка фаза, во која двете страни сè повеќе се насочуваат кон симболички и оперативно најтешки цели. Ројтерс пишува дека новиот ирански врв ги отфрла предлозите за смирување на судирот, додека Израел паралелно продолжува со напади врз цели поврзани со Иран и Хезболах. Во таква поставеност, секоја нова ликвидација станува повод за уште пожесток ракетен одговор, а секоја одмазда отвора пат за следен, поширок удар.
Најопасното во целата слика е што конфликтот веќе не се движи само по линијата Израел–Иран. Нападите се прелеваат и кон поширокиот регион, а во исто време се креваат и стравувањата за уште поголема енергетска и безбедносна криза. Затоа ракетите над Тел Авив не се само уште една воена епизода, туку сигнал дека Блискиот Исток се оддалечува од можноста за деескалација и се приближува кон сценарио во кое секоја наредна ноќ може да биде поразорна од претходната.