По години застој, пожари, префрлање надлежности и неколку најавени, па запрени решенија, реконструкцијата на Универзална сала конечно влегува во фаза што властите ја претставуваат како почеток на реална изградба. Според најновите информации, проектот ќе се реализира по принципот „клуч на рака“, а рокот што сега се поставува е објектот да биде завршен до декември 2027 година.
Новата Универзална сала нема да го менува препознатливиот надворешен облик и нема да излегува од постојниот габарит, што значи дека Скопје формално ќе го задржи еден од своите најпознати модернистички симболи. Но зад таа задржана форма, внатрешноста ќе биде суштински променета: најавени се нови материјали, внатрешна реорганизација на просторот, нова акустика, современи техничко-технолошки системи, нова механика и осветлување, како и преуредување на просторот околу салата.
Една од највидливите промени ќе биде капацитетот. Според објавените податоци, салата наместо досегашните околу 1.500 ќе има 1.200 седишта, а подиумот ќе биде мултифункционален, односно приспособен за различни типови настани. Тоа покажува дека реконструкцијата не оди само кон обнова на старото, туку и кон нов модел на користење, во кој салата треба да биде пофлексибилна и технички посоодветна за современа концертна и сценска програма.

Цената на проектот, според досега објавените информации, се движи околу 20 милиони евра. Министерот за култура и туризам Зоран Љутков уште лани изјави дека целта е Универзална сала да биде ставена во функција до крајот на 2027 година, за да може да биде дел од програмата „Скопје – Европска престолнина на културата 2028“. Тоа ѝ дава и дополнителна тежина на оваа реконструкција, која одамна не е само градежен зафат, туку и тест дали Скопје навистина може да ја врати во живот една од своите најважни културни точки.
Универзална сала, изградена во 1965 година, е затворена уште од 2015, а во 2024 година беше дополнително оштетена и од пожар. Токму затоа сегашниот почеток на реконструкцијата не се чита само како нова најава, туку како обид конечно да се прекине долгата сага во која салата со години беше симбол на одложувања, а не на културен живот. Дали овојпат рокот до 2027 навистина ќе се исполни, ќе зависи од нешто што досега најмногу недостигаше: континуитет.