Skip to content
Берзите здивнаа по примирјето меѓу САД и Иран, а светските пазари во средата реагираа со силен раст на акциите и драматичен пад на цената на нафтата, како да е избегнат најлошиот можен сценарио за глобалната економија. Но зад првичната еуфорија остана истото прашање: дали ова е вистински пресврт или само краток одмор од кризата што со недели ги тресеше енергетските и финансиските пазари. Reuters, чија анализа ја пренесува Global Banking & Finance Review, наведува дека токму таа дилема сега е клучна за инвеститорите.
Бројките ја објаснуваат нервозата и олеснувањето во ист здив. Јужнокорејските акции пораснаа за 7,5 отсто, јапонските за околу 5 отсто, европските берзи добија околу 3,7 отсто, а Волстрит скокна меѓу 2,5 и 2,9 отсто. Во исто време, Brent падна за околу 13 отсто, а WTI за 16 отсто, што е најголем еднодневен пад на нафтата во последните пет години. Пазарот, практично, ја славеше можноста да се намали ризикот за снабдувањето преку Ормускиот теснец и да се оттурне нов енергетски шок.
Но токму тука започнува повнимателната анализа. Во текстот на Џејми Мекгивер се посочува дека олеснувањето на берзите не значи и исчезнување на длабоките глобални слабости. Напротив, повторно се отвора темата за растечките дисбаланси меѓу големите економии, односно сè пошироките дефицити и суфицити на тековните сметки, кои можат да станат ризик за финансиската стабилност ако кризата повторно се разгори. Со други зборови, примирјето ја оттурна паниката, но не ги оттурна причините поради кои пазарите остануваат толку чувствителни.
Дополнителна неизвесност доаѓа и од американската монетарна политика. Записникот од мартовската седница на Федералните резерви, на кој се повикува Reuters, покажува дека расте бројот на претставници кои се отворени и за зголемување на каматите, а не само за нивно намалување. Тоа значи дека, дури и ако примирјето опстане, економската приказна не мора да стане веднаш полесна: пазарите може да добијат краток здив, но компаниите, домаќинствата и централните банки и натаму ќе се движат низ зона на висока неизвесност. Затоа денешниот раст личи повеќе на колективно олеснување отколку на сигурен знак дека опасноста е зад светската економија.