Орбан-Вучиќ стана нова точка на политички судир меѓу победникот на унгарските избори Петер Маѓар и српскиот претседател Александар Вучиќ, откако Маѓар во изјава за N1 рече дека „точно знае“ какви врски постоеле и постојат меѓу власта на Виктор Орбан, Србија на Вучиќ и Словачка на Роберт Фицо, како и кој им „кумува“ на тие големи пријателства. Во истата порака, Маѓар додаде дека не сака да се меша во внатрешните прашања на Србија, но дека на српскиот народ може да му порача да црпи сила од изборниот резултат во Унгарија.
Тежината на оваа изјава не е само во дипломатската провокација, туку во тоа што Маѓар ја отвори темата за политичката оска што со години ја врзува Будимпешта со Белград. Тој истовремено се обиде да повлече линија меѓу државните односи и личните политички сојузништва, велејќи дека за Унгарија е важно односите со Србија да останат добри, особено поради Унгарците во Војводина, но дека тие не смеат да зависат од поединци. Така, зад формално помирливиот тон, Маѓар всушност испрати порака дека ерата на автоматско политичко братство меѓу Орбан и Вучиќ веќе не е недопирлива.
Вучиќ не чекаше долго. Во одговор, пренесен исто така од N1, тој побара Маѓар да каже кој „кумува“, а потоа возврати дека на неговото и пријателството со Орбан им кумува „слободата на говорот, мислењето и делувањето“. Притоа, српскиот претседател рече дека нема да ја нарече изјавата „глупава и неодговорна“, но токму со таа формулација откри колку директно ја почувствувал политичката порака од Будимпешта. Вучиќ дополнително нагласи дека не се откажува од пријателите „ни во добро ни во зло“, со што расправата ја врати на теренот на лична лојалност, а не на политичка транспарентност.
Затоа ова не е само уште една остра размена на зборови меѓу двајца политичари. Ова е прв посериозен знак дека победата на Маѓар во Унгарија не ја менува само домашната унгарска сцена, туку почнува да ја допира и регионалната мрежа на блиски лидери што Орбан ја градел со години. Ако досега Вучиќ можеше да смета на стабилна поддршка од Будимпешта, сега од таму доаѓа порака дека добрите државни односи можат да останат, но политичката заштита на старите врски повеќе не е загарантирана.