Војната со Иран е блиску до крај, тврди Доналд Трамп, но зад таа порака сè појасно се гледа и друга слика: Белата куќа се обидува да излезе од конфликт што влезе во седмата недела, без јасна победа и со сè поголем политички и економски товар. Во анализите што ги прават повеќе медиуми се наведува дека претседателот е под притисок да го пробие ќор-сокакот, додека неколку рокови истовремено му се приближуваат — кревкото примирје е веќе на половина, а застојот околу Ормутскиот теснец останува нерешен.
На терен, оптимизмот на Трамп засега не значи вистинско смирување. Ројтерс и Асошиејтед прес јавуваат дека САД целосно ја спроведуваат поморската блокада на иранските пристаништа, со повеќе од 10.000 војници вклучени во операцијата, додека иранската морска трговија практично е запрена. Во исто време, Вашингтон и Техеран преку посредници се обидуваат да договорат нова рунда разговори, можеби уште во наредните два дена во Пакистан, пред истекот на прекинот на огнот на 22 април.
Главниот проблем останува ист: нуклеарната програма на Иран. Според Ројтерс, американската страна бара долгорочен, 20-годишен прекин на чувствителните нуклеарни активности, додека Техеран нуди многу пократок рок. Шефот на МААЕ Рафаел Гроси предупреди дека без строга и детална меѓународна проверка, секој евентуален договор би останал повеќе политички гест отколку цврста гаранција. Тоа значи дека патот до дипломатски излез не е затворен, но сè уште е далеку од расчистен.
Во меѓувреме, цената на оваа војна расте и дома. Поранешната американска министерка за финансии Џенет Јелен предупреди дека конфликтот носи дополнителни инфлаторни ризици, а Ројтерс објави и пад на расположението кај градежниот сектор поради поскапени горива и повисоки трошоци. Токму тука лежи најнепријатното прашање за Трамп: дали зборува за крај затоа што мирот е навистина блиску, или затоа што времето, цената и просторот за нова ескалација веќе почнуваат да му бегаат од раце.