Таканаречениот „туризам на последна шанса“ (last chance tourism) е нов и сè поприсутен тренд во патувањата, кој се базира на идејата дека луѓето патуваат за да видат одредени природни дестинации – пред тие да исчезнат засекогаш.
Станува збор за места како ледници, арктички предели, корални гребени и други екосистеми кои брзо се менуваат поради климатските промени и глобалното затоплување. Туристите се мотивирани од чувството дека „ова можеби е последната прилика“ да ги доживеат овие пејзажи во нивната оригинална форма.
Според анализите, растот на овој тип туризам е директно поврзан со климатската криза, при што некои од најдалечните и најкревки локации на планетата веќе неповратно се менуваат или исчезнуваат.
Еден од најчесто спомнуваните примери е Антарктикот, каде што зголемениот број туристи патува на експедиции токму за да ја „фатат“ недопрената природа пред таа да биде дополнително нарушена.
Сепак, експертите предупредуваат дека овој тренд има и парадокс: иако туристите доаѓаат со желба да ја видат природата, самото зголемување на посетите може дополнително да го забрза нејзиното уништување преку загадување, емисии и нарушување на чувствителните екосистеми.
Затоа, сè повеќе се отвора дебата дали „туризмот на последна шанса“ е форма на еколошка свест или пак дополнителен притисок врз веќе загрозената планета.
