Skip to content
Кога американскиот Конгрес отвора истрага за ФИФА, тоа одамна не е само спортска вест.
Тоа е предупредување дека организацијата која управува со најпопуларниот спорт во светот повторно се соочува со сомнежи дека политичкото влијание и финансиските интереси ја потиснуваат транспарентноста.
Последната истрага, иницирана од членот на Комитетот за правосудство на Претставничкиот дом Џејми Раскин, бара од претседателот на ФИФА, Џани Инфантино, да достави документи и да даде исказ за односите меѓу ФИФА и администрацијата на американскиот претседател Доналд Трамп. Во фокусот се потенцијални конфликти на интереси, подароци, комуникации и можни поволности поврзани со организацијата на Светското првенство во 2026 година.
Старите милиони повторно ја прогонуваат ФИФА
Во писмото до Инфантино, Конгресот потсетува дека американското Министерство за правда уште во 2015 година откри криминална шема во која повеќе од дваесет високи функционери на ФИФА и спортски маркетинг-компании биле обвинети за рекетирање, перење пари и исплата на повеќе од 200 милиони долари мито и провизии во период од речиси четврт век.
Таа афера доведе до падот на дотогашното раководство на ФИФА и беше претставена како почеток на нова ера на реформи.
Но, десет години подоцна, прашањето повторно е актуелно: дали ветените реформи навистина ја променија организацијата или само ги променија луѓето што управуваат со неа?
Од „нова ФИФА“ до нови сомнежи
Кога Џани Инфантино беше избран за претседател во 2016 година, ветуваше транспарентност, отчетност и враќање на довербата во светскиот фудбал.
Денес, критичарите тврдат дека ФИФА повторно се доближила до политичките центри на моќ.
Конгресната истрага ги опфаќа токму тие релации – од користењето канцеларии во „Трамп Тауер“, преку комуникацијата со Белата куќа, до одлуки што, според критичарите, можеле да создадат впечаток дека политичкото влијание има предност пред независното управување со спортот.
Светското првенство како политички проект?
Светското првенство во 2026 година требаше да биде симбол на глобалниот фудбал.
Наместо тоа, сè почесто станува дел од политичките пресметки.
Во последните месеци јавноста веќе сведочеше на контроверзии околу доделувањето на таканаречената „ФИФА награда за мир“ на Доналд Трамп, критики за вмешување во спортски одлуки и прашања околу привилегираниот однос меѓу Белата куќа и врвот на ФИФА.
Новата истрага не значи дека тие сомнежи се докажани.
Но значи дека тие веќе не се само тема за медиумски шпекулации, туку и предмет на институционален интерес.
Фудбалот повторно ја плаќа цената
Историјата покажува дека секогаш кога ФИФА ќе се најде во центарот на политички или финансиски скандал, најголемата штета не ја трпат функционерите.
Ја трпат навивачите.
Ја трпат националните федерации.
Ја трпи довербата дека најважните одлуки во светскиот фудбал се носат според спортски, а не според политички или бизнис-критериуми.
Токму затоа оваа истрага е многу повеќе од американска внатрешнополитичка приказна.
Таа отвора прашање дали ФИФА навистина извлече поука од најголемиот корупциски скандал во својата историја или повторно се движи по патот на кој политичката моќ, големите пари и глобалниот спорт стануваат опасно испреплетени. Дури и ако истрагата не резултира со нови обвиненија, самата потреба Конгресот повторно да ја преиспитува работата на ФИФА покажува дека довербата во управувањето со светскиот фудбал сè уште не е целосно обновена. А кога најмоќната спортска организација во светот повторно мора да објаснува како ги носи своите одлуки, тоа е проблем што одамна го надминува фудбалот и станува прашање на глобално владеење, отчетност и јавен интерес.
