„Не се замарај“ е фраза со која ѝ правиме место на омразата

Под јавна навреда, најчесто прв го смируваме човекот што реагирал. Нему му велиме „не се замарај“. Него го прашуваме зошто воопшто чита коментари. Нему му објаснуваме дека со одговор само ќе им даде повод да продолжат. За оној што ја напишал навредата обично имаме само една реченица. „Сите знаеме каков е.“

Колку пати треба да слушнеме навреда за нечие име, вера или потекло пред да почнеме да ја доживуваме како дел од разговорот? Можеби одговорот се гледа во тоа кој сè уште мора да се објаснува. Човекот што ја кажал веќе има готово оправдување: се шегувал, се изнервирал, така зборува. Оној што реагирал треба да докаже дека има причина да му пречи.

Тоа е особено видливо кога навредата доаѓа од некој што инаку го почитуваме. Ако ја каже политичар кого го поддржуваме, велиме дека му е таков стилот. Ако ја каже човек со кој утре ќе пиеме кафе, си велиме дека нема смисла да се скараме. И во двата случаи очекуваме човекот што е навреден да го плати мирот што сакаме да го зачуваме.

Секој има право да се повлече од разговор што го исцрпува. „Не се замарај“ станува проблем кога со тоа ја затвораме темата и за себе. Можеме да му кажеме на човекот што е навреден дека сме зад него. А можеме и таму каде што била кажана навредата, пред истите луѓе што ја слушнале, да кажеме што точно ни пречи.

Гласајте на Анкетата на Рацин.мк

Рацин.мк ве прашува:

Кој најмногу придонесува говорот на омраза да стане нормална појава во Македонија?

Најчитано

Рацин.мк ве прашува:

Кој најмногу придонесува говорот на омраза да стане нормална појава во Македонија?